Eenden, ganzen en zwanen | Anatidae

Ducks, swans and geese | Patos, gansos y cisnes | Ducks, swans and geese

In deze gids telt de familie 39 soorten in twintig geslachten. De lengte van de hals bepaalt hoe een soort aan voedsel komt: grazend op korte oevervegetatie, zevend aan het wateroppervlak, grondelend met de staart omhoog of duikend tot op de bodem — op één Andesmeer of kustlagune staan die manieren vaak naast elkaar. Naast de eigenlijke eenden horen gansachtige vormen met lange poten en een rechtopgaande houding erbij, zoals de Andesgans die in de moerassige graslanden van de puna graast en de Orinocogans van de rivieroevers in het laagland aan de voet van de Andes, verder fluiteenden die vooral in de schemer en 's nachts actief zijn en hun naam ontlenen aan de heldere vluchtroep, en stekelstaarten die laag in het water liggen en met opgerichte staart baltsen. Eigen aan de Andes is de bergbeekeend, die in snelstromende bergrivieren tegen de stroom in zwemt en tussen de stenen in de stroomversnellingen naar insectenlarven duikt. Anders dan bij de eenden van de noordelijke gematigde zone verschillen man en vrouw bij veel inheemse soorten weinig of niet en ontbreekt een eclipskleed; het onderscheid zit dan in snavel- en oogkleur, in de omvang van een knobbel en in de tekening van de vleugelspiegel. Gebroed wordt in een met eigen borstdons bekleed kuiltje tussen de oevervegetatie, in een boomholte of in een rotsspleet; bij de meeste soorten broedt het vrouwtje alleen en leidt zij de donsjongen, bij de fluiteenden delen beide ouders het broeden. De jongen nemen vanaf de eerste dag zelf voedsel op.