Alle soorten › Eendachtigen › Eenden, ganzen en zwanen › Zilvertaling
Zilvertaling | Spatula versicolor
Silver Teal | Pato capuchino | Marreca-cricri
De zilvertaling is een kleine taling van de zoete wateren van het zuidelijke Zuid-Amerika, met een zwarte kap, roomwitte wangen en een blauwe snavel met een gele basis. In het gidsgebied leeft hij alleen in het laagland van Bolivia, aan de noordrand van zijn verspreidingsgebied. Vogels uit het zuiden trekken in de zuidelijke winter noordwaarts.
Geluid
Vrij stil. Het mannetje geeft een zacht, fluitend piep en een ratelend geluid, het vrouwtje een laag, zacht kwaken.
Opname: Bernabe Lopez-Lanus — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
38–43 cm. Kruin en nek zijn zwartbruin tot onder het oog; wangen en keel zijn roomwit. De snavel is blauw met een geeloranje vlek aan de basis. Borst en flanken zijn geelbruin, de borst donker gestippeld en de flanken dicht donker gebandeerd; staartwortel en onderstaart zijn fijn zwart-wit gestreept en maken een zilverachtige indruk. In de vlucht een groenglanzende spiegel met een witte achterrand. De seksen zijn vrijwel gelijk; het vrouwtje is iets doffer.
Verwarringssoorten
De punataling Spatula puna is groter, met een grotere, geheel blauwe snavel zonder gele basis en minder sterk getekende borst en flanken; hij leeft in het hooggebergte. De amazonetaling Amazonetta brasiliensis is egaler bruin, zonder zwarte kap, met bij het mannetje een rode snavel.
Leefgebied
Zoete moerassen, lagunes, poelen, overstroomde graslanden en rijstvelden in het laagland, ook in de Chaco. Grondelt in ondiep water naar zaden, waterplanten en kleine ongewervelden. Het nest ligt op de grond in dichte begroeiing bij het water.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia in het laagland van het zuiden en oosten: standvogel in het zuiden, in de Chaco; verder noordelijk, in Santa Cruz en tot in de Beni, vooral in de zuidelijke winter. Niet in Colombia, Ecuador en op de Galápagos; in Peru hooguit uitzonderlijk. Buiten het gidsgebied in Paraguay, het zuiden van Brazilië, Uruguay, Argentinië, Chili en op de Falklandeilanden.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op lagunes en moerassen in de Chaco en het zuidoosten van Santa Cruz, vooral van mei tot september. De vogels zitten vaak in paren of kleine groepen aan de rand van de begroeiing.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd (LC). Algemeen in het grootste deel van het verspreidingsgebied; het droogleggen van moerassen vermindert plaatselijk het leefgebied.
Wetenschappelijke naam
Spatula versicolor | (Vieillot, 1816)
Vieillot beschreef de soort in 1816 als Anas versicolor; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Spatula werd in 1822 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam is Latijn spatula, 'lepel, spatel', naar de brede snavel. De soortnaam versicolor is Latijn voor 'veelkleurig, bont'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.