Alle soorten › Eendachtigen › Eenden, ganzen en zwanen › Amazonetaling
Amazonetaling | Amazonetta brasiliensis
Brazilian Teal | Pato brasileño | Ananaí
De amazonetaling is een kleine, warmbruine eend van zoete wateren in de open laaglanden ten oosten van de Andes. Paren blijven het hele jaar samen en roepen vaak in de vlucht. De vogels zitten regelmatig op takken en dode stammen boven het water.
Geluid
Het mannetje geeft een hoog, doordringend fluitend tuwie, het vrouwtje een lager, ruw kwaken. Beide roepen vaak in de vlucht en bij het opvliegen.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
35–40 cm, met een vrij grote, ronde kop. Het verenkleed is bruin, met een donkerdere rug en een fijn gestippelde borst. Het mannetje heeft een rode snavel, rode poten en lichtgrijze kop- en halszijden. Het vrouwtje heeft een donkergrijze snavel, doffere poten en witte vlekken op de kop: aan de snavelbasis, boven het oog en achter het oog. In de vlucht een glanzend blauwgroene spiegel en een opvallende witte driehoek op de armpennen.
Verwarringssoorten
De ringtaling Callonetta leucophrys is kleiner; het mannetje heeft grijze flanken, een zwarte nekstreep en een kastanjebruine rug, het vrouwtje een witte wenkbrauwstreep en een witte wangvlek. Het vrouwtje van de maskerstekelstaart Nomonyx dominicus heeft een stijve staart en twee donkere strepen over de lichte kop. De zilvertaling Spatula versicolor heeft een zwarte kap, roomwitte wangen en een blauwe snavel met een gele basis.
Leefgebied
Vijvers, lagunes, moerassen, overstroomde savannen, oude rivierarmen en rijstvelden in het laagland, meestal onder 500 m; vooral zoet water met dichte begroeiing in de buurt. Eet zaden, wortels, bladeren en vruchten van waterplanten en ongewervelden; grondelt in ondiep water en loopt ook aan land. Het nest ligt op de grond in dichte vegetatie, soms in een holte; beide ouders begeleiden de jongen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de llanos van het oosten, in het Orinocogebied. In Peru plaatselijk in het Amazonelaagland, vooral in het oosten en zuidoosten. In Bolivia algemeen in het laagland van het noorden en oosten, vooral in de savannen van de Beni en in Santa Cruz. In Ecuador hooguit zeer zeldzaam; niet op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's, een groot deel van Brazilië, Paraguay, Uruguay en het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In de savannen van de Beni en de llanos van Colombia zijn vaak paren te zien op poelen langs de weg. Het fluitende roepen van het mannetje verraadt de vogels al in de vlucht.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd (LC). De soort maakt plaatselijk gebruik van rijstvelden en veedrinkpoelen en lijkt haar gebied in delen van Zuid-Amerika uit te breiden.
Wetenschappelijke naam
Amazonetta brasiliensis | (Gmelin, 1789)
Gmelin beschreef de soort in 1789 als Anas brasiliensis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Amazonetta werd in 1929 ingevoerd door Boetticher. De geslachtsnaam combineert Amazone (het Amazonegebied) met Grieks nētta, 'eend'. De soortnaam verwijst naar Brazilië, niet noodzakelijk de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Noordoost-Brazilië.