Alle soorten › Eendachtigen › Eenden, ganzen en zwanen › Kaneeltaling
Kaneeltaling | Spatula cyanoptera
Cinnamon Teal | Cerceta colorada | Marreca-colorada
De kaneeltaling is een kleine eend met een gebroken verspreiding over Noord- en Zuid-Amerika. Het mannetje is vrijwel geheel diep kaneelrood, met een rode iris. In het gidsgebied leven standvogels in de Andes van Peru en Bolivia, langs de kust van Peru en zeer plaatselijk in Colombia.
Geluid
Meestal stil. Het mannetje laat een zacht, ratelend gekwetter horen, het vrouwtje een zacht, hees gekwaak.
Opname: Bernabe Lopez-Lanus — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
38–43 cm, een kleine eend met een vrij lange, brede, donkere snavel. Het mannetje is diep kaneel- tot kastanjerood, met een donkerder rug, een rode iris en een zwartachtige staartpartij. Het vrouwtje is warm gevlekt bruin, met een vrij vlakke kopzijde en een donkere iris. Beide seksen hebben lichtblauwe voorvleugels en een groene spiegel. De vogels van het hooggebergte zijn groter dan die van het laagland. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
Het vrouwtje van de blauwvleugeltaling Spatula discors is koeler bruin, met een duidelijker oogstreep, een lichte vlek aan de snavelbasis en een onderbroken lichte oogring. De Argentijnse slobeend Spatula platalea is groter, met een veel langere, lepelvormige snavel, een langere staart en zwarte stippels op het lichaam. De rosse fluiteend Dendrocygna bicolor is ook roodbruin, maar veel groter, met lange poten en een lange hals.
Leefgebied
Zoete en brakke meren, moerassen, veenmoerassen en waterrijke oevers in de Andes, vooral tussen 3000 en 4500 m, en kustlagunes en moerassen langs de kust van Peru. Zoekt al zwemmend aan het oppervlak naar zaden, waterplanten en kleine ongewervelden. Het nest ligt op de grond tussen dichte oevervegetatie.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia zeer plaatselijk in de Andes en de valleien, met een sterk teruggelopen stand. In Ecuador schaars en onregelmatig. In Peru op meren en moerassen in de Andes, zoals het Junínmeer en het Titicacameer, en in lagunes langs de kust. In Bolivia op de meren en veenmoerassen van het altiplano. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Noord-Amerika en Mexico, en in Chili, Argentinië, Paraguay, Uruguay en het zuiden van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het hele jaar op de meren en in de veenmoerassen van het altiplano in het zuiden van Peru en in Bolivia, vaak in paren tussen andere eenden; ook in de kustlagunes van Peru.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De Colombiaanse stand is sterk achteruitgegaan door het verlies van wetlands; elders vormen jacht en het droogvallen van meren plaatselijk een bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Spatula cyanoptera | (Vieillot, 1816)
Vieillot beschreef de soort in 1816 als Anas cyanoptera; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Spatula werd in 1822 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam is Latijn spatula, 'lepel, spatel', naar de brede snavel. De soortnaam cyanoptera komt van Grieks kuanos, 'donkerblauw', en pteron, 'vleugel', naar de blauwe voorvleugel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río de la Plata, Buenos Aires, Argentinië.