Alle soorten › Eendachtigen › Eenden, ganzen en zwanen › Krakeend
Krakeend | Mareca strepera
Gadwall | Ánade friso | Frisada
De krakeend is een grijsbruine grondeleend van het noordelijk halfrond. Noord-Amerikaanse vogels overwinteren tot in Mexico en zelden verder zuidelijk. In het gidsgebied is hij alleen als zeer zeldzame dwaalgast vastgesteld.
Geluid
Het mannetje laat een kort, laag geknor horen, het vrouwtje een nasaal gekwaak dat lijkt op dat van de wilde eend, maar hoger.
Opname: David Darrell-Lambert — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
46–56 cm, een middelgrote eend met een vrij steil voorhoofd en een smalle snavel. Het mannetje is fijn grijs gevermiculeerd, met een bruingrijze kop, een zwarte staartpartij en een donkere snavel. Het vrouwtje is gevlekt bruin, met een donkere snavel met oranje zijkanten. Beide seksen hebben een witte spiegel, die in de vlucht en vaak ook in rust zichtbaar is, en een witte buik.
Verwarringssoorten
De Amerikaanse smient Mareca americana heeft een kortere, blauwgrijze snavel met een zwarte punt, een rondere kop en een witte voorvleugel bij het mannetje. Vrouwtjes van de wilde eend Anas platyrhynchos zijn groter, met een blauwe spiegel met witte randen en een oranje snavel met een donkere vlek. De Zuid-Amerikaanse pijlstaart Anas georgica heeft een gele snavel, een langere hals en een puntige staart.
Leefgebied
Zoete meren, vijvers en moerassen met veel waterplanten. Foerageert aan het oppervlak, vooral op waterplanten en zaden. Broedt niet in het gidsgebied.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen als zeer zeldzame dwaalgast, met enkele waarnemingen in het noorden. Ontbreekt op de Galápagos. Broedt in Noord-Amerika, Europa en Azië; de Noord-Amerikaanse vogels overwinteren zuidelijk tot in Mexico.
Hoe en wanneer kijken
Een dwaalgast valt vooral op tussen groepen blauwvleugeltalingen of Amerikaanse smienten op meren in het noorden van Colombia; let op de witte spiegel en de zwarte staartpartij van het mannetje.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De wereldstand is groot en in Noord-Amerika toegenomen.
Wetenschappelijke naam
Mareca strepera | (Linnaeus, 1758)
Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Anas strepera; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Mareca werd in 1824 ingevoerd door Stephens. De geslachtsnaam komt van het Portugese woord marreco, 'kleine eend'. Latijn strepera betekent 'luidruchtig', van strepere, 'lawaai maken'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Zweden.