Alle soorten › Eendachtigen › Eenden, ganzen en zwanen › Wintertaling
Wintertaling | Anas crecca
Eurasian Teal | Cerceta común | Marreca-eurasiática
De wintertaling is de kleinste grondeleend van het noordelijk halfrond, snel en wendbaar in de vlucht. In het gidsgebied is hij een zeldzame wintergast uit Noord-Amerika. De vogels die hier verschijnen behoren tot de Amerikaanse vorm carolinensis (groenvleugeltaling), die door een deel van de auteurs als aparte soort wordt beschouwd.
Geluid
Het mannetje geeft een helder, kort fluitend krik; het vrouwtje een hoog, nasaal kwaken. In de winter vrij stil.
Opname: Stanislas Wroza — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
34–38 cm, klein en compact, met een korte hals en een kleine, donkere snavel. Het mannetje heeft een kastanjebruine kop met een brede, glanzend groene band van het oog naar de nek, een grijs lichaam en een geelachtige vlek opzij van de onderstaart. Bij de Amerikaanse vorm loopt een verticale witte streep opzij van de borst en ontbreekt de horizontale witte streep boven de vleugel. Het vrouwtje is gevlekt bruin, met een donkere oogstreep en een lichte vlek opzij van de onderstaart. De spiegel is groen met een lichte voorrand.
Verwarringssoorten
Het vrouwtje van de blauwvleugeltaling Spatula discors is iets groter, met een langere snavel, een lichte vlek bij de snavelbasis, een gebroken witte oogring en lichtblauwe voorvleugels. De andestaling Anas andium is groter, met een grijze, fijn gespikkelde kop zonder oogstreep. De Chileense taling Anas flavirostris heeft een gele snavel.
Leefgebied
In het gidsgebied ondiepe meren, plassen en moerassen met begroeide oevers, in het laagland en in de Andes. Grondelt in ondiep water en op modderige oevers naar zaden en kleine ongewervelde dieren. Broedt niet in het gidsgebied.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia een zeldzame wintergast, vooral in het noorden en op meren in de Andes. In Ecuador en Peru slechts enkele keren vastgesteld; uit Bolivia en de Galápagos zijn geen regelmatige waarnemingen bekend. Broedt in het noorden van Noord-Amerika, Europa en Azië; de Amerikaanse vorm overwintert vooral in de Verenigde Staten, Mexico en het Caribisch gebied.
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek tussen groepen blauwvleugeltalingen op meren en moerassen in het noorden van Colombia en op de Sabana de Bogotá, vooral van december tot februari. Let bij het mannetje op de verticale witte borststreep.
Staat van instandhouding
Voor de soort in deze afgrenzing is geen afzonderlijk oordeel op de Rode Lijst gegeven (niet geëvalueerd). Zowel de Euraziatische als de Amerikaanse vorm hebben een grote en wijdverbreide stand.
Wetenschappelijke naam
Anas crecca | Linnaeus, 1758
Linnaeus beschreef de soort in 1758 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Anas voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam komt van Latijn anas, 'eend'. De soortnaam komt van de Zweedse naam kricka, die de roep van de woerd nabootst. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Zweden.