Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Roestbrauwboomgors
Roestbrauwboomgors | Microspingus erythrophrys
Rusty-browed Warbling Finch | Monterita cejirrufa | Capacetinho-de-sobrancelha-ruiva
De roestbrauwboomgors is een grijze boomgors met een roestbruine wenkbrauw en okerbruine onderdelen uit de bergbossen van de zuidelijke Yungas. In het gidsgebied leeft hij alleen in Bolivia. Paren en groepjes zoeken in de middelste lagen van bosranden en elzenbos.
Geluid
De zang is een korte, snelle reeks hoge, heldere tonen; daarnaast dunne tsit-roepjes.
Opname: Rosendo Manuel Fraga — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15 cm, met een spitse, donkere snavel. Kruin, nek en rug zijn grijs, de vleugels donkerder grijs. Een brede, roestbruine wenkbrauw loopt van de snavel tot achter het oog, boven een donkergrijze wang. Keel, borst en flanken zijn okerkleurig tot roestbruin, het midden van de buik lichter. De donkere staart heeft witte hoeken. De seksen lijken op elkaar. Jonge vogels zijn doffer en zwak gestreept.
Verwarringssoorten
De cochabambaboomgors Poospiza garleppi is groter, heeft een egaler roestbruine onderkant en leeft hoger, in Polylepis-bos. De kastanjebuikboomgors Poospiza whitii heeft een witte wenkbrauw en witte keelstreep en een donkerdere, zwartgrijze bovenkant. De goudkaptangare Thlypopsis ruficeps heeft een roestbruine kop en gele onderdelen.
Leefgebied
Randen en open plekken van vochtig bergbos, elzenbos en struikgewas, ruwweg tussen 1500 en 3000 m. Zoekt in paren of kleine groepjes in de struiklaag en de middelste boomlagen naar insecten, vaak in gemengde groepen. Het nest is een open kom in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia op de oostflank van de Andes en in de bergen van Cochabamba, Santa Cruz, Chuquisaca en Tarija. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs bosranden in de Yungas van Cochabamba en het zuiden van Bolivia, bijvoorbeeld in elzenbos in Tarija; let op de roestbruine wenkbrauw en de witte staarthoeken van een vogel in een gemengde groep.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort komt plaatselijk in redelijke aantallen voor en verdraagt bosranden en secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Microspingus erythrophrys | (Sclater, 1881)
Sclater beschreef de soort in 1881 als Poospiza erythrophrys; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Microspingus werd in 1874 ingevoerd door Taczanowski. De geslachtsnaam komt van Grieks mikros, 'klein', en spingos, 'vink'. De soortnaam komt van Grieks eruthros, 'rood', en ophrys, 'wenkbrauw', naar de roestrode wenkbrauwstreep. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Sierra de Totoral, Catamarca, Argentinië.