Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Zwartbandboomgors
Zwartbandboomgors | Microspingus torquatus
Ringed Warbling Finch | Monterita acollarada | Capacetinho-de-colar
De zwartbandboomgors is een kleine, grijs-witte boomgors met een zwart masker en een zwarte borstband, uit het droge bos en struikgewas van de Chaco en de droge Andesdalen. In het gidsgebied leeft hij alleen in Bolivia. In deze afbakening is de soort nog niet afzonderlijk op de Rode Lijst beoordeeld.
Geluid
De zang is een snelle, hoge reeks tjilpende en trillende tonen; daarnaast dunne tsit-roepjes.
Opname: Franco Vushurovich — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm, met een korte, spitse, donkere snavel. De bovendelen zijn grijs, met een lange, witte wenkbrauw boven een zwart masker. Keel en buik zijn wit, gescheiden door een smalle zwarte borstband; de onderstaartdekveren zijn roestbruin. De vleugels hebben een witte vleugelstreep, de staart witte hoeken die in vlucht opvallen. De seksen lijken op elkaar; het vrouwtje is iets doffer. Jonge vogels missen de scherpe borstband.
Verwarringssoorten
De zwartwangboomgors Microspingus melanoleucus heeft een zwarte kap en wang, geen witte wenkbrauw en geen borstband. De maskermuggenvanger Polioptila dumicola is blauwgrijs, met een dunne snavel en een lange staart die vaak wordt opgewipt. De gekraagde boomgors Poospiza hispaniolensis heeft een vergelijkbare borstband, maar leeft in het westen van Ecuador en Peru.
Leefgebied
Droog bos, doornstruweel en Chaco-bos, en struikgewas in de droge Andesdalen, van het laagland tot ruwweg 3000 m. Zoekt in paren of groepjes in struiken en lage bomen naar insecten en zaden, vaak in gemengde groepen. Het nest is een open kom in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia in de droge dalen van de oostelijke Andes en in de Chaco, in Cochabamba, Santa Cruz, Chuquisaca en Tarija. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Paraguay en het noorden en midden van Argentinië; zuidelijke vogels trekken in de winter deels naar het noorden.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in droog struikgewas in de dalen van Cochabamba en Chuquisaca of in het Chaco-bos van het zuidoosten van Bolivia; let op de witte staarthoeken en de zwarte borstband van een vogel in een gemengde groep.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in deze afbakening. De soort heeft een groot verspreidingsgebied en verdraagt gedegradeerd droog bos en struikgewas, maar ontbossing in de Chaco vermindert het leefgebied.
Wetenschappelijke naam
Microspingus torquatus | (d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1837)
D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1837 als Emberiza torquata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Microspingus werd in 1874 ingevoerd door Taczanowski. De geslachtsnaam komt van Grieks mikros, 'klein', en spingos, 'vink'. De soortnaam komt van Latijn torquatus, 'met halsband', naar de zwarte borstband. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Sicasica, La Paz, Bolivia.