Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Roesttiran
Roesttiran | Myiophobus fasciatus
Bran-colored Flycatcher | Mosquerito pechirrayado | Filipe
De roesttiran is een kleine, warm roestbruine tiran met een gestreepte borst, die in struikgewas en ruigte van een groot deel van tropisch Zuid-Amerika voorkomt. In het gidsgebied leeft hij zowel aan de oostkant van de Andes als in de droge, westelijke laagvlakte van Peru, waar de vogels opvallend roder zijn. Zuidelijke vogels trekken in de zuidelijke winter deels naar het noorden.
Geluid
Een reeks korte, wat aflopende fluittonen, ongeveer tew-tew-tew-tew, en een kort pit als roep.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12,5 cm, met een korte, brede snavel waarvan de ondersnavel licht is. De bovendelen zijn warm roestbruin tot kaneelbruin, de vleugels donkerder met twee lichte okerkleurige vleugelstrepen. Er is een kleine, meestal verborgen gele of oranje kruinvlek. De onderzijde is witachtig, met bruine strepen op de borst en de flanken. Vogels van het westen van Peru zijn egaler roodbruin, met minder streping. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De olijfkuiftiran Myiophobus cryptoxanthus is olijfbruiner van boven en heeft een gelige buik en een minder scherp gestreepte borst. De vinktiran Cnemotriccus fuscatus is groter en langstaartiger, met een duidelijke lichte wenkbrauwstreep en een ongestreepte borst. Eulers tiran Lathrotriccus euleri heeft een grijze, ongestreepte borst en leeft binnen in het bos.
Leefgebied
Struikgewas, ruigten, overgroeide weilanden, oeverstruweel en jonge secundaire begroeiing, van het laagland tot ongeveer 2000 m, plaatselijk hoger in droge dalen. Zit laag en vaak verscholen in dicht gebladerte en vangt insecten met korte uitvallen. Het nest is een kommetje in de vork van een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: wijdverbreid in het laagland en de lagere hellingen. Ecuador: in het westen en oosten, en in enkele inter-Andesdalen. Peru: in het oosten, en met een eigen, rossige vorm in de oasen en rivierdalen van de westelijke laagvlakte. Bolivia: in het laagland en de lagere Andesdalen; in de zuidelijke winter komen er vogels uit het zuiden bij. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Costa Rica tot Argentinië en Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Loop langs ruige bermen en dichtgroeiende weilanden; vogels zitten vaak stil in het struikgewas en laten zich zien als je de fluitreeks herkent.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is wijdverbreid en profiteert van open, door de mens veranderd landschap.
Wetenschappelijke naam
Myiophobus fasciatus | (Müller, 1776)
Müller beschreef de soort in 1776 als Muscicapa fasciata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myiophobus werd in 1850 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Grieks muia, 'vlieg', en phobos, 'schrik, angst'. De soortnaam komt van Latijn fasciatus, 'gebandeerd, gestreept'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.