Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Roetkruintiran
Roetkruintiran | Myiarchus phaeocephalus
Sooty-crowned Flycatcher | Copetón coronitiznado | Maria-cavaleira-de-coroa-fuliginosa
De roetkruintiran is een Myiarchus-tiran van het droge en halfvochtige bos van het westen van Ecuador en het noordwesten van Peru, met een aparte ondersoort (interior) in het Marañóndal. Hij lijkt op de donkerkaptiran, maar de roetgrijze kruin gaat geleidelijk over in de rug.
Geluid
Een luide, stijgende fluittoon als wiet en rollende reeksen van korte tonen; in de ochtendschemering herhaalde fluittonen.
Opname: Mitch Lysinger — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18–19 cm, met een zwarte snavel. De kruin is roetgrijs en gaat zonder scherpe grens over in de grijsolijfkleurige rug; voorhoofd en zijkant van de kop zijn iets lichter grijs. Keel en borst zijn lichtgrijs, de buik geel. De vleugels hebben witachtige randen aan dekveren en tertials; de buitenste staartpennen hebben smalle lichte randen. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De donkerkaptiran Myiarchus tuberculifer is kleiner, met een zwartachtige kap die scherp afsteekt tegen de rug. De rosse tiran Myiarchus semirufus heeft een geheel roodbruine onderzijde. Taczanowski's tiran Myiarchus cephalotes leeft hoger, in vochtig bergbos, en heeft duidelijker lichte buitenranden aan de staart.
Leefgebied
Droog en halfvochtig loofbos, bosranden, galerijbos en struweel met bomen, vooral onder 1000 m en in het Marañóndal hoger. Vangt insecten in korte vluchten vanaf een zitpost in het middelste deel van het bos. Broedt in boomholten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador in het westelijke laagland en op de westelijke uitlopers van de Andes, vooral in het midden en zuiden. In Peru in het noordwesten, in Tumbes, Piura, Lambayeque en Cajamarca, en in het droge Marañóndal. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. De soort komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in het droge bos van het zuidwesten van Ecuador, bijvoorbeeld bij Cerro Blanco bij Guayaquil, of in het droogbos van Tumbes; in het Marañóndal in het struweel langs de rivier.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het droge bos van de Tumbes-regio is sterk versnipperd, maar de soort verdraagt secundair bos en bosranden.
Wetenschappelijke naam
Myiarchus phaeocephalus | Sclater, 1860
Sclater beschreef de soort in 1860 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Myiarchus werd in 1844 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam komt van Grieks muia, 'vlieg', en arkhos, 'heerser, aanvoerder'. De soortnaam komt van Grieks phaios, 'donker, grijsbruin', en -kephalos, '-koppig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Babahoyo, Ecuador.