Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Zoomstaarttiran
Zoomstaarttiran | Myiarchus apicalis
Apical Flycatcher | Copetón apical | Maria-cavaleira-apical
De zoomstaarttiran komt alleen in Colombia voor, in de droge dalen ten westen van de Oostelijke Cordillera. Hij is de enige Myiarchus-tiran van het gidsgebied met brede lichte punten aan de staartpennen, waarnaar zijn naam verwijst. Hij leeft vaak in paren en is in zijn droge leefgebied meestal de enige soort van het geslacht.
Geluid
Rasperige, rollende roepen en korte fluittonen, vaak door de twee vogels van een paar beurtelings.
Opname: David Monroy Rengifo — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
19 cm, met een zwarte snavel. De bovendelen zijn olijfbruin, de kruin iets donkerder. Keel en borst zijn grijs, de buik geel. De vleugels hebben lichte randen aan dekveren en tertials. De staart is donker, met brede witachtige tot lichtbruine punten aan de buitenste pennen, het best te zien van onderen en in de vlucht. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De donkerkaptiran Myiarchus tuberculifer is kleiner, met een zwartachtige kap en zonder lichte staartpunten. De Panamese tiran Myiarchus panamensis, die in de lagere delen van de Cauca- en Magdalenadalen voorkomt, is grijzer en heeft geen lichte staartpunten. Taczanowski's tiran Myiarchus cephalotes leeft hoger, in vochtig bergbos, en heeft lichte buitenranden aan de staart in plaats van punten.
Leefgebied
Droog bos, struweel met cactussen, galerijbos en halfopen land met bomen in de droge dalen, ongeveer tussen 400 en 2500 m. Vangt insecten in korte vluchten vanaf een zitpost. Broedt in boomholten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in de droge delen van de dalen van de Magdalena en de Cauca en in andere droge dalen ten westen van de Oostelijke Cordillera. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. De soort komt buiten Colombia niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de droge struwelen van de bovenloop van het Magdalenadal, in Huila en Tolima, en in het droge Caucadal; let op paren met lichte staartpunten.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het droge bos in de dalen is sterk versnipperd, maar de soort komt ook in struweel en halfopen landschap voor.
Wetenschappelijke naam
Myiarchus apicalis | Sclater & Salvin, 1881
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1881 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Myiarchus werd in 1844 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam komt van Grieks muia, 'vlieg', en arkhos, 'heerser, aanvoerder'. De soortnaam komt van Latijn apex, apicis, 'punt, top', naar de lichte uiteinden van de staartpennen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Honda, Tolima, Colombia.