Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Roodbuikwittipkolibrie
Roodbuikwittipkolibrie | Urosticte ruficrissa
Rufous-vented Whitetip | Puntiblanca pechiverde | Ponta-branca-de-crisso-ferrugíneo
De roodbuikwittipkolibrie is de oostelijke tegenhanger van de wittipkolibrie, op de Amazonekant van de Andes van het zuiden van Colombia tot het noorden van Peru. Het mannetje is groen, met witte toppen aan de middelste staartveren en roodbruine onderstaartdekveren. Hij leeft vooral in de onderlaag en aan de randen van het bergbos.
Geluid
Een hoog, dun tsit, soms snel herhaald.
Opname: Niels Krabbe — CC BY-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
8–9 cm, met een rechte zwarte snavel en een wit vlekje of streepje achter het oog. Het mannetje is groen, met een glinsterend groene keel zonder paarse vlek, roodbruine tot geelbruine onderstaartdekveren en een donkere, licht gevorkte staart waarvan de middelste veren brede witte toppen hebben. Het vrouwtje is groen van boven en wit van onder met groene vlekken, heeft ook roodbruine onderstaartdekveren en witte toppen aan de buitenste staartveren.
Verwarringssoorten
De wittipkolibrie Urosticte benjamini leeft op de westflank; het mannetje heeft een paarse vlek onder de keel. Het vrouwtje van het Peruaans vlagstaartpluimbroekje Ocreatus peruanus heeft lichtbruine beenpluimen en geen roodbruine onderstaartdekveren. De zwartoorkolibrie Adelomyia melanogenys is bruiner, met een donkere oorvlek.
Leefgebied
Vochtig bergbos en nevelwoud op de oostflank, bosranden en oud secundair bos, ruwweg tussen 1300 en 2500 m. Foerageert laag tot op middelhoogte aan kleine bloemen en vangt kleine insecten. Over nest en broedbiologie is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia op de oostflank van de Andes in het zuiden van het land. In Ecuador op de oostflank van de Andes over de hele lengte. In Peru op de oostflank in het noorden. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Bij voederplaatsen en langs bosranden van lodges op de oostflank van Ecuador, waar hij vaak kort en onopvallend tussen andere kolibries foerageert. Let op de roodbruine onderstaartdekveren en de witte staarttoppen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort leeft lokaal en in lage dichtheden; ontbossing tast het leefgebied plaatselijk aan.
Wetenschappelijke naam
Urosticte ruficrissa | Lawrence, 1864
Lawrence beschreef de soort in 1864 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Urosticte werd in 1853 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam komt van Grieks oura, 'staart', en stiktos, 'gevlekt', naar de witte staartpunten. De soortnaam komt van Latijn rufus, 'rood, roestkleurig', en crissum, 'onderstaartdekveren': met roestkleurige onderstaart. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Quito, Ecuador.