Alle soorten › Spechtachtigen › Amerikaanse baardvogels › Roodflankbaardvogel

Roodflankbaardvogel | Capito maculicoronatus

Spot-crowned Barbet | Cabezón pechiblanco | Capitão-de-coroa-pintada

De roodflankbaardvogel is een zwart-witte baardvogel van het vochtige bos in het oosten van Panama en het noordwesten van Colombia. De Colombiaanse vogels hebben een oranje tot rode vlek op de flanken, waar de Nederlandse naam naar verwijst. Mannetje en vrouwtje verschillen in de kleur van keel en borst.

Roodflankbaardvogel (Capito maculicoronatus)
Foto: Anthony Batista — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een reeks schorre, raspende tonen die geleidelijk van klank verandert; dient als zang en als roep.

Luister: RoepXC459925

Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

16–18 cm, fors, met een zware, kegelvormige snavel. De bovendelen zijn grotendeels zwart, de kruin is zwart met bruinwitte vlekken. Het mannetje heeft een witte keel, een gele tot oranje bovenborst en een witte onderborst en buik met zwarte vlekken; op de flanken een oranje tot rode vlek. Het vrouwtje heeft een zwarte keel en bovenborst. De Colombiaanse ondersoort heeft meer wit op de kruin en een rodere flankvlek. Jonge vogels zijn doffer.

Verwarrings­soorten

De vijfkleurenbaardvogel Capito quinticolor leeft verder naar het zuiden op de Pacifische helling; het mannetje heeft een rode kruin en gele strepen op de rug. De witrugbaardvogel Capito hypoleucus heeft een witte mantel en een rood voorhoofd en leeft in de Magdalenavallei. De geschubde baardvogel Capito squamatus heeft een oranje voorhoofd en een witte vlek op de rug, en leeft in het zuidwesten van Colombia en het westen van Ecuador.

Leefgebied

Vochtig primair bos in het laagland en heuvelland, ook bosranden en secundair bos, van het laagland tot ongeveer 1000 m, plaatselijk tot 1200 m. Eet vruchten en insecten in het bladerdak, vaak met gemengde groepen. Nestelt in een holte in dood hout.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia in het noordwesten: de Chocó, Urabá en het noorden van het Pacifische laagland, oostwaarts tot Antioquia en zuidwaarts tot Valle del Cauca. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het oosten en midden van Panama.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in bosranden en bij vruchtdragende bomen in het laagland en de voetheuvels van de Chocó, bijvoorbeeld rond Bahía Solano of in Urabá. De schorre roepreeks verraadt de vogel in het bladerdak.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt secundair bos en bosranden, maar ontbossing in de Chocó vormt plaatselijk een bedreiging.

Wetenschappelijke naam

Capito maculicoronatus | Lawrence, 1861

Lawrence beschreef de soort in 1861 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Capito werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Latijn capito, 'met een grote kop'. De soortnaam combineert Latijn macula, 'vlek', met coronatus, 'gekroond', en betekent 'met gevlekte kruin'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Atlantische zijde van de landengte, Panama.