Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Roodkeelsaffierkolibrie

Roodkeelsaffierkolibrie | Hylocharis sapphirina

Rufous-throated Sapphire | Zafiro gorgirrufo | Beija-flor-safira

De roodkeelsaffierkolibrie is een kleine kolibrie met een rode snavel en een roodbruine staart, die vooral in het oosten van Zuid-Amerika voorkomt. In het gidsgebied bereikt hij de westrand van zijn verspreidingsgebied en is hij schaars en plaatselijk. Hij leeft in het bladerdak en aan de randen van bos.

Roodkeelsaffierkolibrie (Hylocharis sapphirina)
Foto: Hector Bottai — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een droog tsik of een korte reeks tikkende tonen. De zang is een zacht, hoog gekwetter.

Luister: ZangXC939469

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

9–10 cm, met een rechte, rode snavel met een zwarte punt. Het mannetje is groen van boven, met een roodbruine kin, een violetblauwe keel en bovenborst, een groene buik en kastanjebruine onderstaartdekveren. De staart is koperkleurig roodbruin. Het vrouwtje heeft een kleine roodbruine kin, grijswitte onderdelen met blauwgroene vlekjes op keel en borst en een roodbruine staart met een donkere band. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.

Verwarrings­soorten

De gouden saffierkolibrie Hylocharis chrysura heeft geen blauwe keel, is goudgroen van onder en komt in het gidsgebied alleen in Bolivia voor. De witkinsaffierkolibrie Chlorestes cyanus heeft een witte kin, bij het mannetje een blauwe kop, en een donkere staart. De bronsstaartsaffierkolibrie Chrysuronia oenone heeft een groene keel, een goudkoperen staart en bij het mannetje een blauwe kop. Kolibries met een rode snavel en een donkere staart, zoals de goudbuiksmaragdkolibrie Chlorostilbon lucidus, missen de roodbruine kin en staart.

Leefgebied

Bladerdak en randen van vochtig bos, bos op zandgrond, galerijbos, savanne met bosjes en tuinen in het laagland, meestal onder 500 m. Haalt nectar uit bloeiende bomen en epifyten, vaak hoog in de kruinen, en vangt kleine insecten. Het komvormige nest zit op een tak of twijg.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In het gidsgebied alleen in het laagland ten oosten van de Andes, overal schaars en plaatselijk. In Colombia in het oosten, in de llanos en het Amazonegebied. In Ecuador verspreid in het oostelijke laagland. In Peru met verspreide meldingen uit het oosten. In Bolivia in het laagland van het noorden en oosten. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's, Brazilië, Paraguay en het noordoosten van Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Kijk bij bloeiende bomen langs bosranden en rivieren in het laagland; de vogels foerageren vaak hoog in de kruinen. Let bij kolibries met een rode snavel op de roodbruine kin en staart.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied in het oosten van Zuid-Amerika; in het gidsgebied is de stand klein en plaatselijk.

Wetenschappelijke naam

Hylocharis sapphirina | (Gmelin, 1788)

Gmelin beschreef de soort in 1788 als Trochilus sapphirinus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Hylocharis werd in 1831 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam combineert Grieks hulē, 'bos', met kharis, 'schoonheid'. De soortnaam is Latijn sapphirinus, 'saffierkleurig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit de Guyana's.