Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Roodkeelspecht
Roodkeelspecht | Celeus loricatus
Cinnamon Woodpecker | Carpintero canelo | Pica-pau-canela
De roodkeelspecht is een middelgrote, kaneelrode specht met een korte kuif, uit het vochtige laaglandbos ten westen van de Andes. Hij is in het gidsgebied de enige Celeus-specht van het Chocó en het noorden van Colombia. Het mannetje heeft een rode keel, waaraan de Nederlandse naam ontleend is.
Geluid
Een heldere, fluitende reeks van drie tot vijf tonen die in toonhoogte daalt, en een korte, scherpe roep. Roffelt zelden.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20–22 cm, met een korte, ruige kuif en een rechte, geelachtige snavel. Het verenkleed is warm kaneelrood. De bovendelen hebben fijne zwarte bandjes, die per ondersoort sterker of zwakker zijn. De onderdelen zijn lichter, geelbruin tot roomkleurig, met opvallende zwarte, hartvormige schubben op borst en buik. De staart is roodbruin met zwarte banden. Het mannetje heeft rood op kin, keel en baardstreek; het vrouwtje mist het rood.
Verwarringssoorten
In het gidsgebied leven ten westen van de Andes geen andere Celeus-spechten. De vaalkuifspecht Celeus elegans en de geschubde specht Celeus undatus leven ten oosten van de Andes. De olijfrugspecht Colaptes rubiginosus heeft een groenachtige rug, een grijze kruin en gebandeerde, geelgroene onderdelen.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos, hoog secundair bos en bosranden, vooral in het bladerdak en de middelste lagen, van zeeniveau tot ongeveer 800 m, plaatselijk hoger. Eet mieren en termieten, die hij uit nesten in bomen haalt, en ook vruchten. Broedt in een zelf uitgehakte holte in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Pacifische laagland van het Chocó en in het vochtige laagland van het noorden, oostwaarts tot het middelste dal van de Magdalena. In Ecuador in het noordwestelijke laagland. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Nicaragua tot Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in het laaglandbos van het Chocó en Noordwest-Ecuador naar de dalende fluitreeks en zoek dan in de kruinen en langs bosranden. De vogels sluiten zich soms aan bij gemengde groepen in het bladerdak.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is afhankelijk van vochtig laaglandbos, dat in delen van het verspreidingsgebied door kap afneemt.
Wetenschappelijke naam
Celeus loricatus | (Reichenbach, 1854)
Reichenbach beschreef de soort in 1854 als Meiglyptes loricatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Celeus werd in 1831 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam komt van Grieks keleos, de naam voor een groene specht. De soortnaam komt van Latijn loricatus, 'gepantserd', van lorica, 'borstharnas', waarschijnlijk naar de geschubde tekening op de onderdelen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Peru.