Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Roodkruinstruikgors
Roodkruinstruikgors | Atlapetes seebohmi
Bay-crowned Brushfinch | Atlapetes de Seebohm | Tico-tico-de-coroa-baia
De roodkruinstruikgors is een grijze struikgors met een diep roodbruine kruin uit het struweel van de Pacifische flank in het zuiden van Ecuador en het noordwesten van Peru. Hij behoort tot de groep struikgorzen van de Tumbesregio en leeft in paren laag in struikgewas en aan bosranden.
Geluid
De zang is een snelle reeks tsjoe-tonen die eindigt in een korte triller of zoemtoon. De gewone roep is een hoog tsiip; bij alarm een herhaald, scherp piit of poet.
Opname: Paul Coopmans — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16–17 cm. Bij de zuidelijke nominaatvorm zijn het voorhoofd zwart en kruin en nek diep roodbruin; de noordelijke vorm simonsi heeft een roodbruin voorhoofd en een witte vlek boven de teugel. Het gezicht is zwart, met een brede witte onderwang. De bovendelen zijn olijfgrijs, bij simonsi donkerder grijs. De keel is wit, met daaronder een lichtgrijze borstband; de rest van de onderdelen is wittig tot lichtgrijs. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn bruiner van boven en geelbruin van onder, met vage strepen.
Verwarringssoorten
De witvleugelstruikgors Atlapetes leucopterus heeft een witte vleugelvlek en wittere onderdelen zonder grijze borstband. De witkopstruikgors Atlapetes albiceps heeft veel wit op kop en gezicht. De geelborststruikgors Atlapetes latinuchus heeft gele onderdelen.
Leefgebied
Bergstruweel en de ondergroei en randen van bergbos, in Ecuador ongeveer tussen 1300 en 2300 m, in Peru tussen 1150 en 2800 m. Zoekt in paren laag in de vegetatie en op de grond naar insecten en zaden.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador in het zuiden, vooral in Loja (vorm simonsi). In Peru op de Pacifische flank van de Andes vanaf de grens met Ecuador zuidwaarts tot in Ancash. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in struikrijke ravijnen en bosranden op de westflank van Noord-Peru en in Loja; paren laten in de vroege ochtend hun snelle zang horen. De grijze borstband onder de witte keel onderscheidt hem van de witvleugelstruikgors in hetzelfde gebied.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het leefgebied is beperkt, maar de stand geldt als stabiel en er zijn geen directe bedreigingen bekend.
Wetenschappelijke naam
Atlapetes seebohmi | (Taczanowski, 1883)
Taczanowski beschreef de soort in 1883 als Carenochrous seebohmi; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Atlapetes werd in 1831 ingevoerd door Wagler. De geslachtsnaam komt van Grieks: de mythische titaan Atlas en petēs, 'vlieger'. De soortnaam eert Henry Seebohm (1832–1895), Engelse staalfabrikant en amateurornitholoog. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cajacay, Áncash, Peru.