Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Roodschoudertangare
Roodschoudertangare | Tachyphonus phoenicius
Red-shouldered Tanager | Tangara de galones | Tem-tem-de-dragona-vermelha
De roodschoudertangare is een tangare van savannes en open struweel op arme, zandige bodems in het noorden van Zuid-Amerika. Het mannetje is glanzend zwart met een kleine rode en witte schoudervlek die meestal verborgen blijft. In het gidsgebied komt de soort alleen plaatselijk voor, in geïsoleerde savannegebieden ten oosten van de Andes.
Geluid
Roept een droog tsjip; de zang is een eenvoudige reeks hoge, tjirpende tonen, vaak gezongen vanaf een open zitplaats boven op een struik.
Opname: Mauricio Cuéllar Ramírez — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm, met een spitse, donkere snavel. Het mannetje is geheel glanzend blauwzwart, met een kleine schoudervlek die van boven rood en van onderen wit is; die is meestal grotendeels verborgen en wordt zichtbaar als de vogel de vleugels optilt. Het vrouwtje is van boven donker grijsbruin, met een grijzige kop, en van onderen lichtgrijs tot vuilwit. Jongen lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
Het mannetje van de zwarte tangare Tachyphonus rufus is groter, heeft een blauwgrijze snavel met donkere punt en geen rood op de schouder; het vrouwtje is egaal roestbruin. Het mannetje van de witschoudertangare Loriotus luctuosus heeft een grote witte schoudervlek en leeft in bos. Zwarte zaadeters zoals de jacarinagors Volatinia jacarina zijn veel kleiner en hebben een kegelvormige snavel.
Leefgebied
Open savanne met verspreide struiken, struweel op witte zandbodems en de randen van laag bos in savannegebieden, in het gidsgebied in het laagland. Zoekt in paren in struiken en lage bomen naar insecten en vruchten. Het nest is een kom van grassen dicht bij of op de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in savannes en op zandbodems in het oosten, vooral in Vichada, Guainía en Vaupés. Ontbreekt in Ecuador. In Peru zeer lokaal in geïsoleerde savannes in het oosten, onder meer de Pampas del Heath in Madre de Dios. In Bolivia in savannes en cerrado in het noorden en oosten, vooral in Beni en het noordoosten van Santa Cruz. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's en plaatselijk in het noorden en midden van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in open savanne met verspreide struiken naar een zwarte tangare die op een struiktop zit; de rode schoudervlek zie je vooral als hij de vleugels beweegt of opvliegt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is wijd verspreid, maar in het gidsgebied gebonden aan geïsoleerde savannes, die plaatselijk worden omgezet in landbouwgrond of vaak afbranden.
Wetenschappelijke naam
Tachyphonus phoenicius | Swainson, 1838
Swainson beschreef de soort in 1838 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Tachyphonus werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam combineert Grieks takhus, 'snel', en phōneō, 'spreken' of 'geluid maken'. De soortnaam komt van Grieks phoinikeos, 'karmijnrood', naar de rode schoudervlek. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Oost-Peru.