Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Roodvleugelbladspeurder

Roodvleugelbladspeurder | Dendroma erythroptera

Chestnut-winged Foliage-Gleaner | Limpiafronda alicastaña | Limpa-folha-de-asa-castanha

De roodvleugelbladspeurder is een slanke bladspeurder van het bladerdak van het Amazonelaagland, met helder roodbruine vleugels en staart die afsteken tegen een grijsbruine rug. Hij is een vast lid van gemengde zwermen hoog in het bos. Daar hangt hij vaak ondersteboven aan takken om dode bladeren en epifyten te doorzoeken.

Roodvleugelbladspeurder (Dendroma erythroptera)
Foto: Dave Wendelken — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een snelle, zoemende triller van twee tot drie seconden, licht versnellend en bevend of iets dalend.

Luister: ZangXC475931

Opname: Felipe Arantes — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

17–19 cm, met een vrij slanke, rechte snavel. Kruin en rug zijn grijzig olijfbruin. Rond het oog ligt een brede, okerkleurige ring, en een lichte wenkbrauwstreep loopt naar achteren. Vleugeldekveren en slagpennen zijn helder roodbruin, de staart is donker roodbruin. Keel geelachtig okerkleurig, borst en buik licht bruinachtig met vage, okerkleurige streepjes. De seksen zijn gelijk; jongen zijn doffer en vrijwel ongestreept.

Verwarrings­soorten

De roodstuitbladspeurder Neophilydor erythrocercum heeft bruine vleugels en een roodbruine stuit, zonder het contrast tussen rug en vleugel. De haakbekbladspeurder Ancistrops strigilatus is gestreept en heeft een zwaardere, gehaakte snavel. De geelkapbladspeurder Dendroma rufa heeft een okerkleurig voorhoofd en geheel okerkleurige onderdelen en leeft vooral in bergbos. De roodstaartbladspeurder Anabacerthia ruficaudata heeft bruine vleugels en alleen een roodbruine staart.

Leefgebied

Vochtig, altijdgroen laaglandbos, vooral op terra firme en plaatselijk in várzea, meestal onder 500 m en plaatselijk tot ongeveer 1200 m. Zoekt in het bladerdak en de hogere middenlaag in dode bladeren en epifyten naar insecten en spinnen. Over de broedbiologie is vrijwel niets bekend.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Colombia: het zuidoosten, in het Amazonelaagland. Ecuador: het oostelijke laagland. Peru: het oostelijke laagland over de hele lengte van het land. Bolivia: het noorden en noordoosten. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela en het Amazonegebied van Brazilië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in gemengde zwermen in het bladerdak van terra-firmebos, bijvoorbeeld vanaf een uitkijktoren of een open plek langs een rivier. Let op een bladspeurder met felle roodbruine vleugels die aan dode bladeren hangt.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort is gebonden aan hoog, gesloten laaglandbos, maar dat is in het westelijke Amazonegebied nog uitgestrekt.

Wetenschappelijke naam

Dendroma erythroptera | (Sclater, 1856) (GBIF: Philydor erythropterum)

Sclater beschreef de soort in 1856 als Anabates erythropterus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Dendroma werd in 1836 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam is gevormd met Oudgrieks dendron, 'boom'; mogelijk naar dendrōma, 'bosje, beplanting', of verkort met dromos, 'loper'. De soortnaam komt van Oudgrieks eruthros, 'rood', en pteron, 'vleugel', naar de roodbruine vleugels. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.