Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Roodvleugeltachuri
Roodvleugeltachuri | Mecocerculus calopterus
Rufous-winged Tyrannulet | Tiranillo alirrufo | Tiranete-de-asa-ruiva
De roodvleugeltachuri is een kleine tiran van de bossen op de westflank van de Andes in het zuidwesten van Ecuador en het noordwesten van Peru. Hij leeft hoog in het bladerdak, vaak in gemengde groepen. De roodbruine vlek in de donkere vleugel onderscheidt hem van alle verwanten.
Geluid
Een hoge, wat schrille roep en een korte reeks snelle, dalende tonen.
Opname: Paul Coopmans — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11 cm, met een kleine, dunne snavel. De kruin is grijs, met een lange witte wenkbrauwstreep en een donkere oogstreep. De rug is olijfgroen. De vleugels zijn zwartachtig, met twee witte vleugelstrepen en een grote roodbruine vlek aan de basis van de armpennen. De staart is donker, met lichte buitenranden. De onderdelen zijn witachtig, met een grijze zweem op de borst en lichtgeel op de buik. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De witbandtachuri Mecocerculus stictopterus mist de roodbruine vleugelvlek en leeft veel hoger. De geelkeelvliegenpikker Camptostoma obsoletum heeft een kleine kuif, okerkleurige vleugelstrepen en geen roodbruin in de vleugel. Vliegenpikkers van het geslacht Zimmerius hebben gele vleugelranden zonder roodbruine vlek en houden de staart vaak schuin omhoog.
Leefgebied
Vochtig en halfvochtig bergbos, de bovenkant van loofwerpend bos en bosranden met hoge bomen, ruwweg tussen 600 en 2100 m. Zoekt kleine insecten tussen de bladeren in het bladerdak, vaak samen met tangares, vireo's en andere tirannen. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador op de westflank van de Andes in het zuidwesten, vooral in El Oro en Loja. In Peru in het noordwesten, op de westflank in Tumbes, Piura, Lambayeque en Cajamarca. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de vochtige bossen van de westflank in zuidwestelijk Ecuador en noordwestelijk Peru, bijvoorbeeld bij Buenaventura en Jorupe, en volg gemengde groepen in het bladerdak.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd, maar met een klein verspreidingsgebied. Het bos op de westflank is sterk versnipperd door ontbossing voor landbouw en veeteelt.
Wetenschappelijke naam
Mecocerculus calopterus | (Sclater, 1859)
Sclater beschreef de soort in 1859 als Formicivora caloptera; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Mecocerculus werd in 1862 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam komt van Grieks mēkos, 'lengte', en kerkos, 'staart', met het Latijnse verkleiningsachtervoegsel -ulus: 'kleine langstaart'. De soortnaam komt van Grieks kalos, 'schoon', en pteron, 'vleugel', naar de roodbruine vleugelvlek. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Pallatanga, Chimborazo, Ecuador.