Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Roodvleugeltangare
Roodvleugeltangare | Tangara lavinia
Rufous-winged Tanager | Tangara alirrufa | Saíra-de-asa-ruiva
De roodvleugeltangare is een tangare van het vochtige laagland van Midden-Amerika en de Pacifische kant van Colombia en Ecuador. Het mannetje is groen met een roodbruine kop, roodbruine vleugels, een gele band over de achterhals en blauw midden op de onderdelen. Hij leeft in paartjes of kleine groepjes in de boomkronen, vaak met gemengde groepen tangaren.
Geluid
Hoge, dunne tsit- en tsip-roepjes, soms in een snelle reeks. Een zang valt weinig op.
Opname: Patricio Mena Valenzuela — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm. Mannetje: kop roodbruin tot kastanjebruin, met een gouden tot gele band op achterhals en bovenmantel. De rest van de bovendelen is groen. De slagpennen zijn grotendeels roodbruin, wat de vleugel een roodbruin vlak geeft. De onderdelen zijn groen met een turkooisblauwe baan over keel en midden van borst en buik. Vrouwtje: overwegend groen, met hooguit een roodbruine zweem op kop en vleugels en weinig blauw op de onderdelen. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De okerkaptangare Tangara gyrola heeft ook een roodbruine kop, maar groene vleugels en geen gele band op de achterhals. De purpermaskertangare Stilpnia larvata heeft een goudgele kap met een zwart masker. De smaragdtangare Tangara florida is groen met een zwarte oorvlek en een gele kruin.
Leefgebied
Kronen en randen van zeer nat laaglandbos en voetheuvelbos, ook hoog secundair bos en bosranden met vruchtdragende bomen, meestal onder 1100 m. Zoekt insecten op takken en bladeren en eet kleine vruchten, in paartjes of kleine groepjes, vaak met andere tangaren.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Pacifisch laagland en de voetheuvels van de Westelijke Cordillera, van de Urabá-streek tot Nariño; in Ecuador in het noordwesten, vooral in Esmeraldas, schaars. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Guatemala tot Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Bij gemengde groepen tangaren in de kronen aan bosranden in het Chocó-laagland van Colombia en Noordwest-Ecuador, bijvoorbeeld langs wegen naar de kust in Esmeraldas.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In grote delen van het verspreidingsgebied vrij schaars en gevoelig voor de grootschalige ontbossing van het Chocó-laagland.
Wetenschappelijke naam
Tangara lavinia | (Cassin, 1858)
Cassin beschreef de soort in 1858 als Calliste Lavinia; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tangara werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt uit het uitgestorven Tupi, waarin tangara 'danser' betekent. De soortnaam eert Lavinia Lydia Bowen, geboren Davis (1820–1888), Amerikaanse zakenvrouw, mede-eigenaar van de lithografen Bowen & Co. in Philadelphia, en zelf zoölogisch tekenaar en lithograaf. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Darién, Panama.