Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Roraimatiran
Roraimatiran | Myiophobus roraimae
Roraiman Flycatcher | Mosquerito de Roraima | Filipe-de-roraima
De roraimatiran dankt zijn naam aan de tafelberg Roraima in het Guianahoogland, maar komt ook plaatselijk voor op de oostflank van de Andes. In het gidsgebied leeft hij verspreid en schaars in voetheuvelbos en lager bergbos. Hij is te herkennen aan de roodbruine vleugelstrepen.
Geluid
Een korte, droge reeks tsi-tsi-tsrr en hoge tsip-roepjes.
Opname: Fabrice Schmitt — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm, met een korte, platte snavel met een lichte ondersnavel. De bovendelen zijn bruinolijf, met een smalle, lichte oogring. De vleugels hebben twee brede, roodbruine tot kaneelkleurige vleugelstrepen en roodbruine randen aan de slagpennen. De onderdelen zijn lichtgeel, met een bruinolijf gewassen borst. Het mannetje heeft een verborgen oranjerode kruinvlek.
Verwarringssoorten
De goudtiran Myiophobus flavicans is groener en geler, met okergele vleugelstrepen en een gele bril. De oranjekuiftiran Myiophobus phoenicomitra is kleiner en groener, met zwakke, okerkleurige vleugelstrepen. De kaneeltiran Pyrrhomyias cinnamomeus heeft kaneelkleurige onderdelen en een kaneelkleurige vleugelband.
Leefgebied
Vochtig voetheuvelbos en lager bergbos, vooral in de onderetage en in dichte vegetatie langs bosranden, soms in bamboe, ruwweg tussen 1000 en 2000 m. Vangt insecten met korte vluchten vanaf een tak. Over het nest in het gidsgebied is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: zeer plaatselijk op de oostflank van de Andes in het zuiden. Ecuador: plaatselijk op de oostflank van de Andes. Peru: plaatselijk op de oostflank, zuidwaarts tot het zuidoosten. Bolivia: hooguit een enkele waarneming. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het Guianahoogland van Venezuela, Guyana en Noord-Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in dichte onderbegroeiing langs bosranden op de oostflank op middelste hoogten; de vogels zitten laag en verraden zich vaak door hun droge roep.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. In de Andes is de soort schaars en plaatselijk, en afhankelijk van bos op de oostflank.
Wetenschappelijke naam
Myiophobus roraimae | (Salvin & Godman, 1883)
Salvin & Godman beschreef de soort in 1883 als Myiobius roraimae; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myiophobus werd in 1850 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Grieks muia, 'vlieg', en phobos, 'schrik, angst'. De soortnaam verwijst naar de tafelberg Roraima, niet noodzakelijk de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Roraima, Venezuela.