Alle soorten › Zangvogels › Troepialen › Rouwbuidelspreeuw
Rouwbuidelspreeuw | Cacicus sclateri
Ecuadorian Cacique | Cacique ecuatoriano | Cacique-equatoriano
De rouwbuidelspreeuw is een geheel zwarte buidelspreeuw met een lichtblauwe iris, die vrijwel beperkt is tot het noordwesten van het Amazonegebied. Hij leeft in overstroomd bos en oeverbos langs rivieren en meren. Het verspreidingsgebied ligt grotendeels in het gidsgebied.
Geluid
Heldere, vloeiende fluittonen en korte frasen, afgewisseld met nasale en krassende roepen.
Opname: John V. Moore — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20–23 cm; het mannetje is iets groter dan het vrouwtje. Geheel glanzend zwart, zonder geel of rood. De iris is lichtblauw, de snavel lang, spits en licht ivoorkleurig tot groenachtig wit. De seksen zijn verder gelijk. Jongen zijn doffer zwart, met een donkerder iris.
Verwarringssoorten
De zwarte buidelspreeuw Cacicus solitarius is groter, heeft een donkere iris en houdt zich meestal laag in dicht struikgewas op. De loretobuidelspreeuw Cacicus koepckeae heeft een gele stuit en komt in een ander deel van Peru voor. De pluchekoptroepiaal Lampropsar tanagrinus heeft een korte, zwarte snavel en een donkere iris. De grote koevogel Molothrus oryzivorus is groter, met een zwarte snavel en een kleine kop.
Leefgebied
Várzea, igapó, palmmoeras, oeverbos en bosranden langs rivieren en meren in het laagland, meestal onder 400 m. Foerageert alleen of in paren in de middelste en hogere lagen, vaak met gemengde groepen; eet insecten en vruchten. Het nest is een hangende buidel aan een tak, vaak boven water.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het uiterste zuidoosten, in het Amazonelaagland. In Ecuador in het Amazonelaagland in het oosten. In Peru in het noordoosten, in het laagland van Loreto. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied vrijwel niet; hooguit plaatselijk in het aangrenzende westen van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs oevers van zwartwatermeren en kreken in het Amazonelaagland van Ecuador en het noordoosten van Peru; vanaf een boot zijn vogels in de boomkruinen langs het water te zien.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het leefgebied langs rivieren is in grote delen van het verspreidingsgebied nog intact.
Wetenschappelijke naam
Cacicus sclateri | (Dubois, 1887)
Dubois beschreef de soort in 1887 als Agelaeus sclateri; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Cacicus werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. De geslachtsnaam komt van Spaans cacique, 'opperhoofd', een woord uit het Taíno van het Caribisch gebied. De soortnaam eert Philip Lutley Sclater (1829–1913), Engelse ornitholoog en zoöloog. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Ecuador.