Alle soorten › Kraanvogelachtigen › Rallen › Rouwral
Rouwral | Pardirallus nigricans
Blackish Rail | Rascón negruzco | Saracura-sanã
De rouwral is een donkere, slanke ral van moerassen en beekoevers op de flanken van de Andes en in het aangrenzende laagland. Hij is leigrijs en olijfbruin, zonder vlekken, met een lange groengele snavel. Zijn luide, schelle duetten verraden hem meestal eerder dan dat hij zich laat zien.
Geluid
Een luide, schelle reeks hoge, piepende tonen, vaak in duet, die aanzwelt en weer wegzakt; daarnaast korte, scherpe roepen.
Opname: Marcelo J Feliti — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
28–32 cm, met een lange, rechte snavel. Kop, hals en onderdelen zijn donker leigrijs, de keel iets lichter; rug en vleugels olijfbruin. Staart, onderstaartdekveren en achterflanken zijn zwartachtig. De snavel is groengeel zonder kleurvlekken aan de basis, de iris en de poten zijn rood. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer, met een bruinere zweem op de onderdelen.
Verwarringssoorten
De loodgrijze ral Pardirallus sanguinolentus lijkt sterk, maar heeft een rode en een blauwe vlek aan de snavelbasis en leeft vooral in de hooglanden van de Andes en langs de kust. De gevlekte ral Pardirallus maculatus is zwart-wit gevlekt en gebandeerd. De cayennebosral Aramides cajaneus is groter, met een roestbruine borst en een zwarte achterbuik.
Leefgebied
Moerassen, natte weilanden, ruige beekoevers, sloten en moerassige bosranden, van het laagland tot ongeveer 2000 m op de flanken van de Andes. Zoekt op modderige bodem en in ondiep water naar insecten, slakken en andere ongewervelde dieren. Het nest is een kom van plantenmateriaal in dichte vegetatie.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia plaatselijk op de Andesflanken en in de dalen. In Ecuador op de oostflank en in het aangrenzende laagland. In Peru langs de oostflank van de Andes en plaatselijk in het Amazonelaagland. In Bolivia in de Yungas en het aangrenzende laagland. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het oosten en zuiden van Brazilië, Paraguay en het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in de vroege ochtend langs ruige beekoevers, natte weilanden en moerasjes in de uitlopers op de oostflank; de vogel stapt soms kort op de open rand, vooral na regen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort houdt stand in door mensen gevormd landschap, zolang er natte, ruige plekken overblijven.
Wetenschappelijke naam
Pardirallus nigricans | (Vieillot, 1819)
Vieillot beschreef de soort in 1819 als Rallus nigricans; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pardirallus werd in 1856 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam combineert Grieks pardos, 'luipaard', met het geslacht Rallus. De soortnaam is Latijn nigricans, 'zwartachtig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.