Alle soorten › Zangvogels › Spotlijsters › Sancristóbalspotlijster
Sancristóbalspotlijster | Mimus melanotis
San Cristobal Mockingbird | Cucuve de San Cristóbal | Sabiá-de-san-cristóbal
De sancristóbalspotlijster komt alleen voor op San Cristóbal, het oostelijkste grote eiland van de Galápagos. Op dit eiland verzamelde Darwin in 1835 zijn eerste spotlijster van de archipel; later besefte hij dat elk eiland een eigen vorm had. De soort is minder talrijk dan de galápagosspotlijster en staat onder druk van ingevoerde dieren.
Geluid
De zang is een gevarieerde reeks fluitende, krassende en kwetterende tonen, vaak vanaf een struik of rots. De roep is een hard, schor gekras.
Opname: Patricio Mena Valenzuela — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
25 cm, een slanke spotlijster met een lange staart, lange poten en een licht gebogen zwarte snavel. Bovendelen bruiner dan bij de galápagosspotlijster, met donkere streping. Onderdelen vuilwit, met kleine donkere vlekjes op de borstzijden. De naam melanotis betekent 'zwartoor' en verwijst naar de donkere oorvlek achter het oog. De vleugels zijn donker met smalle lichte vleugelstrepen. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn bruiner en meer gestreept.
Verwarringssoorten
Op San Cristóbal leeft geen andere spotlijster. De galápagosspotlijster Mimus parvulus van de meeste andere eilanden is grijzer, met een scherper begrensd masker en een lichtere borst. De españolaspotlijster Mimus macdonaldi op het naburige Española is groter, met een langere, sterker gebogen snavel.
Leefgebied
Vooral de droge laaglandzone met struiken, cactussen en lavavelden, maar ook hoger in de overgangszone en de vochtigere delen van het eiland, en in en rond Puerto Baquerizo Moreno. Eet insecten, spinnen, vruchten, nectar en kleine gewervelden. Leeft in groepen met een gezamenlijk territorium. Het nest is een kom van takjes in een struik of boompje.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch voor de Galápagos: alleen op San Cristóbal. Ontbreekt op de andere eilanden, waar andere spotlijsters leven, en op het vasteland van Colombia, Ecuador, Peru en Bolivia.
- Jaarrond
Hoe en wanneer kijken
In en rond Puerto Baquerizo Moreno, bijvoorbeeld langs het pad van het bezoekerscentrum naar Cerro Tijeretas, en in de droge zone langs de kust.
Staat van instandhouding
Gevoelig. Het verspreidingsgebied beperkt zich tot één eiland, waar ingevoerde ratten en katten, de parasitaire vlieg Philornis downsi en de omzetting van natuurlijke vegetatie in landbouwgrond de stand onder druk zetten.
Wetenschappelijke naam
Mimus melanotis | (Gould, 1837)
Gould beschreef de soort in 1837 als Orpheus melanotis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Mimus werd in 1826 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam is Latijn mimus, 'nabootser', naar het nadoen van andere geluiden. De soortnaam komt van Grieks melas, 'zwart', en ous, ōtos, 'oor': zwartoor. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Galápagos.