Alle soorten › Zangvogels › Spotlijsters › Langstaartspotlijster
Langstaartspotlijster | Mimus longicaudatus
Long-tailed Mockingbird | Sinsonte colilargo | Sabiá-de-cauda-longa
De langstaartspotlijster is de grote spotlijster van de droge Pacifische kust van Ecuador en Peru. Hij heeft een zeer lange staart met witte toppen, toont in de vlucht witte vleugelvlekken en zingt luid en gevarieerd. In de kustwoestijn en de droge dalen is hij een van de meest verspreide vogels, ook in tuinen en parken van steden als Lima.
Geluid
Een luide, gevarieerde zang van herhaalde fluitende en krassende frasen, vaak vanaf een struiktop, paal of dak. De roep is een hard, schor tsjak.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
29–31 cm, groot en slank, met lange poten, een lange, licht gebogen zwarte snavel en een zeer lange, getrapte staart. Bovendelen grijsbruin met donkere streping. De kop heeft een lichte wenkbrauwstreep, een donkere oogstreep en een donkere baardstreep langs de witte keel. Onderdelen vuilwit tot licht geelbruin, met wat streping op de flanken. De vleugels zijn donker met twee witte vleugelstrepen en een witte vlek aan de basis van de handpennen, die vooral in de vlucht zichtbaar is. De staart is donker met brede witte toppen aan de buitenste pennen. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn bruiner, met vlekjes op de borst.
Verwarringssoorten
Langs de Pacifische kust van het vasteland is dit de enige spotlijster. De tropische spotlijster Mimus gilvus van Colombia is kleiner en grijzer, met een kortere staart en zonder baardstreep, en komt niet in hetzelfde gebied voor. De bruinrugspotlijster Mimus dorsalis heeft een warmer bruine rug en leeft in de droge Andesdalen van Bolivia. De galápagosspotlijster Mimus parvulus en zijn verwanten op de Galápagos zijn kleiner en korter gestaart.
Leefgebied
Droog struweel, kustwoestijn met verspreide bomen en struiken, Tumbes-droogbos, oeverbegroeiing in de kustvalleien, akkers, boomgaarden, tuinen en parken, van zeeniveau tot ruwweg 2500 m. Zoekt veel op de grond naar insecten en andere ongewervelden en eet ook vruchten. Het nest is een kom van takjes in een struik of boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Ecuador: in het droge westen en zuidwesten, van Manabí en het schiereiland Santa Elena tot El Oro en Loja. Peru: langs de Pacifische kust en op de westflank van de Andes tot in het zuiden van het land, en in het droge dal van de Marañón. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied vrijwel niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In vrijwel elke droge kustvallei van Peru en het zuidwesten van Ecuador; in Lima zit hij in parken en tuinen. Let op de lange staart en de witte vleugelvlekken wanneer de vogel van struik naar struik vliegt.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is algemeen en maakt veel gebruik van tuinen, boomgaarden en irrigatielandbouw in de droge kustgebieden.
Wetenschappelijke naam
Mimus longicaudatus | Tschudi, 1844
Tschudi beschreef de soort in 1844 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Mimus werd in 1826 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam is Latijn mimus, 'nabootser', naar het nadoen van andere geluiden. De soortnaam komt van Latijn longus, 'lang', en caudatus, 'gestaart': langstaartig. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Lima, Peru.