Alle soorten › Zangvogels › Spotlijsters › Tropische spotlijster
Tropische spotlijster | Mimus gilvus
Tropical Mockingbird | Centzontle tropical | Sabiá-da-praia
De tropische spotlijster is een grijs-witte spotlijster van open, droog en bewoond land in het noorden van Zuid-Amerika en in Midden-Amerika. In het gidsgebied komt hij alleen in Colombia voor, waar hij open land in het laagland en in de Andesdalen bewoont en met de ontbossing terrein lijkt te winnen. Hij zingt vaak vanaf daken, draden en struiktoppen, ook midden in dorpen en steden.
Geluid
Een luide, gevarieerde zang van fluitende en krassende frasen, die vaak een paar keer worden herhaald. De roep is een hard, schor tsjak.
Opname: Denis Dujardin — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
23–25 cm, slank, met een lange staart en een dunne, licht gebogen zwarte snavel. Bovendelen grijs, onderdelen vuilwit, vrijwel zonder streping. De kop heeft een witte wenkbrauwstreep en een donkere oogstreep; het oog is geelachtig. De vleugels zijn zwartachtig met twee smalle witte vleugelstrepen en witte randen aan de pennen. De staart is zwartachtig met brede witte toppen aan de buitenste pennen. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn bruiner, met vlekjes op de borst en een donker oog.
Verwarringssoorten
In Colombia is dit de enige spotlijster. De langstaartspotlijster Mimus longicaudatus van de Pacifische kust van Ecuador en Peru is groter, bruiner en langer gestaart, met een donkere baardstreep. De campospotlijster Mimus saturninus van het laagland van Bolivia is bruiner, met een gestreepte rug en een brede witte wenkbrauwstreep. Beide komen niet samen met de tropische spotlijster voor.
Leefgebied
Open land met verspreide struiken en bomen, droge savanne, weilanden, akkers, tuinen, parken en dorpen, van zeeniveau tot ruwweg 2700 m in de Andes, bijvoorbeeld op de hoogvlakte van Bogotá. Zoekt op de grond en in struiken naar insecten, andere ongewervelden en vruchten. Het nest is een kom van takjes in een struik of boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: wijdverbreid in het Caribisch laagland, in de dalen van de Magdalena en de Cauca, op de hoogvlakte van de Oostelijke Cordillera en in de Llanos, en ook op San Andrés en Providencia; ontbreekt grotendeels in het Amazonegebied en aan de Pacifische kust. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van het zuiden van Mexico tot Midden-Amerika, en in Venezuela, de Guyana's, langs de oostkust van Brazilië en op de Kleine Antillen.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In vrijwel elk dorp en park in het Caribisch laagland en de Andesdalen van Colombia, ook in Bogotá; de vogels zingen vaak vanaf een antenne, dak of struiktop.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is algemeen en maakt veel gebruik van ontbost land, weidegronden en bebouwing.
Wetenschappelijke naam
Mimus gilvus | (Vieillot, 1808)
Vieillot beschreef de soort in 1808 als Turdus gilvus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Mimus werd in 1826 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam is Latijn mimus, 'nabootser', naar het nadoen van andere geluiden. De soortnaam is Latijn gilvus, 'lichtgeel, vaal'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Frans-Guyana.