Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Sapphokomeetkolibrie
Sapphokomeetkolibrie | Sappho sparganurus
Red-tailed Comet | Colibrí cometa | Cometa-de-cauda-vermelha
De sapphokomeetkolibrie is een kolibrie van de droge dalen en hellingen van de Andes in Bolivia, waarvan het mannetje een lange, diep gevorkte staart heeft die koperrood glanst. In het gidsgebied is hij vrijwel tot Bolivia beperkt. De soort komt veel voor in tuinen, akkerranden en struweel rond dorpen en steden.
Geluid
Hoge, scherpe tsiet-tonen, ook een snel, piepend gekwetter bij achtervolgingen. In de vlucht maakt de staart soms een zacht ratelend geluid.
Opname: Franco Vushurovich — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
Mannetje 18–20 cm inclusief de staart, vrouwtje 12–14 cm; de snavel is kort, recht en zwart. Het mannetje is groen, met een glinsterend groene keel en een purperachtig glanzende rug. De lange, diep gevorkte staart glanst vuurrood tot koperkleurig, met zwarte banden en punten aan de veren. Het vrouwtje is groen van boven, met een witachtige, groen gestippelde keel, lichte, bruingele onderdelen en een kortere, eveneens roodachtige, gevorkte staart. Jongen lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De groenstaartkomeetkolibrie Lesbia nuna komt in de Boliviaanse Andes voor, maar is kleiner, met een smalle, groen glanzende staart en een veel kortere snavel. De bronsstaartkomeetkolibrie Polyonymus caroli leeft in Peru, buiten het verspreidingsgebied van de sapphokomeetkolibrie, en heeft een kortere, bronskleurige staart en een roze keel. De wigstaartbergnimf Oreotrochilus adela leeft in dezelfde streken, maar heeft een korte, wigvormige staart en een gebogen snavel.
Leefgebied
Droog struweel en open bos in de dalen tussen de bergketens, hellingen met cactussen en struiken, akkerranden, hagen, Polylepis-bosjes, oeverbos en tuinen in dorpen en steden, ruwweg tussen 1500 en 4000 m, meestal tussen 2500 en 3500 m. Bezoekt een grote verscheidenheid aan bloemen, ook van aangeplante struiken, en vangt kleine insecten. Het nest is een napje van plantenvezels, vaak onder een overhang of in een gebouw.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia in de Andes en de droge dalen van La Paz en Cochabamba zuidwaarts tot Chuquisaca, Potosí en Tarija. In Peru alleen enkele meldingen in het uiterste zuidoosten, op de grens met Bolivia. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Argentinië en het noorden van Chili.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In tuinen, parken en droge dalen rond Cochabamba, Sucre en Tarija. Mannetjes zitten vaak op een uitstekende tak of draad bij bloeiende struiken; in tegenlicht is de rode kleur van de staart duidelijk.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt een agrarisch en verstedelijkt landschap en heeft een groot verspreidingsgebied.
Wetenschappelijke naam
Sappho sparganurus | (Shaw, 1812)
Shaw beschreef de soort in 1812 als Trochilus sparganurus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Sappho werd in 1849 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam verwijst naar Sappho, een dichteres uit het oude Griekenland, van het eiland Lesbos. De soortnaam komt van Grieks sparganoō, 'inwikkelen' (vgl. sparganon, 'zwachtel'), en oura, 'staart', waarschijnlijk naar de gebandeerde staart. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bolivia.