Alle soorten › Zangvogels › Winterkoningen › Sharpes winterkoning
Sharpes winterkoning | Cinnycerthia olivascens
Sepia-brown Wren | Cucarachero sepia | Garrinchão-sépia
Sharpes winterkoning is een middelgrote, bruine winterkoning van het vochtige bergbos van de noordelijke Andes. Net als zijn verwanten leeft hij in groepen die samen door het ondergroei trekken en in koor zingen. Een deel van de vogels heeft witte veertjes op voorhoofd of wangen, in wisselende mate.
Geluid
Snelle, rijke koren van fluitende en rinkelende frasen, door de groep samen gezongen, met veel herhaling; daarnaast schorre, schurende contactroepen.
Opname: Brian Cox — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16 cm, met een rechte, donkere snavel en een vrij lange staart. Het kleed is warm sepiabruin tot roodbruin, de onderdelen iets lichter en grijzer bruin. Vleugels en staart met fijne, donkere dwarsbandjes. Sommige vogels hebben witte veertjes rond de snavel, op het voorhoofd of rond het oog, van een paar stippen tot een witte voorkant van de kop. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer.
Verwarringssoorten
De rossige winterkoning Cinnycerthia unirufa is groter en egaler roodbruin, met een zwartachtige teugel, en leeft hoger, tot bij de boomgrens. De Peruaanse winterkoning Cinnycerthia peruana lijkt sterk, maar komt alleen ten zuiden van de Marañón voor. De grijze boswinterkoning Henicorhina leucophrys is veel kleiner en heeft een gestreepte kop en een grijze borst.
Leefgebied
Ondergroei, bamboe en bosranden van vochtig bergbos en nevelwoud, ook ouder secundair bos, ruwweg tussen 1500 en 3000 m. Groepen zoeken laag in dichte begroeiing en tussen bamboe naar insecten en spinnen, vaak samen met gemengde troepen. Het nest is een bolvormig bouwsel van mos en vezels.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de cordilleras. In Ecuador op beide flanken van de Andes. In Peru alleen in het uiterste noorden, ten noorden en westen van de Marañón. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied niet bekend.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in de ondergroei van het nevelwoud op middelhoogte naar het koor van een groep; de vogels blijven laag in het struikgewas en komen af en toe kort in het zicht bij een open plek of bosrand.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het bergbos wordt plaatselijk gekapt, maar de soort verdraagt ouder secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Cinnycerthia olivascens | Sharpe, 1882
Sharpe beschreef de soort in 1882 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Cinnycerthia werd in 1844 ingevoerd door Lesson. De geslachtsnaam combineert Cinnyris, een geslacht van honingzuigers, met Certhia, het geslacht van de boomkruipers. De soortnaam komt van Latijn olivascens, 'olijfkleurig wordend', van oliva, 'olijf'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Santa Elena, Antioquia, Colombia.