Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Sluiertangare
Sluiertangare | Schistochlamys melanopis
Black-faced Tanager | Tangara carinegra | Sanhaço-de-coleira
De sluiertangare is een middelgrote, grijze tangare met een zwart gezicht en een zwarte keel, van savannes en struikrijk open land. Ze zit vaak rustig op een struiktop of in een lage boom. Onvolwassen vogels zijn olijfgroen en kunnen al in dat kleed broeden.
Geluid
De zang is een korte, heldere strofe van fluitende en wat kwetterende tonen, vaak vanaf een struiktop. De roep is een droog tsjek.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18 cm, met een korte, dikke, blauwgrijze snavel. Volwassen vogels zijn effen leigrijs, van onderen iets lichter, met zwart voorhoofd, teugel, wangen, keel en bovenborst; de buik is lichter grijs tot witachtig. De seksen zijn gelijk. Onvolwassen vogels zijn olijfgroen, van onderen geelgroener, zonder zwart gezicht en met een onderbroken lichte oogring.
Verwarringssoorten
De grijze saltator Saltator coerulescens is groter, met een witte wenkbrauwstreep en zonder zwart gezicht. Het mannetje van de kaptangare Nemosia pileata heeft een zwarte kap, maar een witte keel en onderdelen en gele ogen. Olijfgroene onvolwassen vogels lijken op vrouwtjes van andere tangares, maar hebben de dikke, blauwgrijze snavel.
Leefgebied
Savanne met struiken en verspreide bomen, cerrado, struikrijke open plekken, bosranden, verwaarloosd weiland en begroeiing bij moerassen, van het laagland tot ongeveer 1500 m in de dalen van de oostflank. Eet vooral vruchten, ook insecten, meestal in struiken en lage bomen. Het nest is een open kom in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia vooral ten oosten van de Andes, in de Llanos en de savannes van het Amazonegebied, en plaatselijk ten westen daarvan. In Ecuador alleen zeer lokaal. In Peru vooral in struikrijk open land in de dalen aan de voet van de oostflank en in savannes in het zuidoosten. In Bolivia in de savannes van het noorden en oosten. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's en een groot deel van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in open, struikrijk land en savannes, bijvoorbeeld in de Llanos van Colombia of de savannes van Beni; de vogels zitten vaak open op een struik of in een lage boom.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Wijdverbreid; verdraagt open en door mensen veranderd land.
Wetenschappelijke naam
Schistochlamys melanopis | (Latham, 1790)
Latham beschreef de soort in 1790 als T[anagra] melanopis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Schistochlamys werd in 1850 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam combineert Laatlatijn schistus, 'lei', en Grieks khlamus, 'mantel'. De soortnaam komt van Grieks melas, 'zwart', en ōps, 'gezicht', naar het zwarte gezicht. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit de Guyana's.