Alle soorten › Zangvogels › Cotinga's › Sneeuwcotinga
Sneeuwcotinga | Carpodectes nitidus
Snowy Cotinga | Cotinga níveo | Cotinga-nívea
De sneeuwcotinga is een witte cotinga van het laaglandregenwoud aan de Caribische kant van Midden-Amerika. Hij komt in het gidsgebied niet voor; de dichtstbijzijnde vogels leven in het westen van Panama. In het gidsgebied wordt hij vervangen door de witte cotinga van het Chocó.
Geluid
Grotendeels stil; geluiden worden zelden gehoord.
Opname: Brendan Sloan — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20 cm, met een ronde kop, een korte, donkere snavel en een donker oog. Het mannetje is geheel wit, met een zeer lichte, grijsblauwe zweem op de bovendelen en zonder zwarte vleugeltoppen. Het vrouwtje is van boven lichtgrijs en van onder witachtig, met donkerdere grijze vleugels met witte randen aan dekveren en tertials.
Verwarringssoorten
De witte cotinga Carpodectes hopkei uit het Chocó van Colombia en Ecuador is groter en heeft bij het mannetje zwarte toppen aan de buitenste handpennen. Tityra's, zoals de maskertityra Tityra semifasciata, hebben veel zwart in vleugels en staart.
Leefgebied
Het kronendak en de randen van vochtig laaglandbos en bos in de voetheuvels aan de Caribische kant, ook open plekken met hoge, verspreide bomen; meestal onder 750 m. Eet vooral vruchten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Komt niet voor in Colombia, Ecuador, Peru, Bolivia of op de Galápagos. Buiten het gidsgebied aan de Caribische kant van Midden-Amerika, van Honduras via Nicaragua en Costa Rica tot het westen van Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Niet in het gidsgebied te zien. In Costa Rica en het westen van Panama in het Caribische laagland, waar hij op hoge, uitstekende bomen zit.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Plaatselijk achteruit door kap van laaglandbos in Midden-Amerika.
Wetenschappelijke naam
Carpodectes nitidus | Salvin, 1865
Salvin beschreef de soort in 1865 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Carpodectes voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks karpos, 'vrucht', en dēktēs, 'bijter'. De soortnaam is Latijn nitidus, 'glanzend', naar het glanzend witte verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tucurrique, Costa Rica.