Alle soorten › Zangvogels › Cotinga's › Witte cotinga
Witte cotinga | Carpodectes hopkei
Black-tipped Cotinga | Cotinga blanco | Cotinga-branca-de-pontas-pretas
De witte cotinga is een middelgrote cotinga van het Chocó-regenwoud langs de Pacifische kust. Het mannetje is geheel helder wit, met alleen kleine zwarte toppen aan de buitenste handpennen. Hij zit vaak hoog in de kroon van uitstekende bomen, waar een witte stip in het groen hem verraadt.
Geluid
Grotendeels stil; geluiden worden zelden gehoord.
Opname: Niels Krabbe — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
24 cm, met een ronde kop, een korte, donkere snavel en een vrij korte staart. Het mannetje is geheel wit, met zwarte toppen aan enkele buitenste handpennen en een donker oog. Het vrouwtje is van boven lichtgrijs en van onder witachtig, met donkerdere grijze vleugels en staart en witte randen aan de vleugeldekveren en tertials. Jonge mannetjes lijken eerst op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De sneeuwcotinga Carpodectes nitidus uit Midden-Amerika mist de zwarte vleugeltoppen en is kleiner; hij komt in het gidsgebied niet voor. De maskertityra Tityra semifasciata en de zwartkruintityra Tityra inquisitor zijn ook grotendeels wit, maar hebben veel zwart in vleugels, staart en op de kop. In vlucht kan het mannetje op een witte duif lijken.
Leefgebied
Het kronendak en de randen van vochtig laaglandbos en bos in de voetheuvels aan de Pacifische kant, ook bosranden en open plekken met hoge bomen; meestal onder 800 m. Eet vooral vruchten, die hij in de kroon of al fladderend plukt. Over het broeden is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Pacifische laagland, van Chocó zuidwaarts tot Nariño. In Ecuador alleen in het noordwesten, vooral in Esmeraldas. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het oosten van Panama (Darién).
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in het Chocó-laagland van Esmeraldas en Pacifisch Colombia vanaf wegen en uitkijkpunten de toppen van hoge bomen af naar een witte vogel. Vrouwtjes zitten minder vrij en worden vaker over het hoofd gezien.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het Chocó-bos wordt plaatselijk gekapt voor hout, landbouw en oliepalm, maar grote delen zijn nog bebost.
Wetenschappelijke naam
Carpodectes hopkei | Berlepsch, 1897
Berlepsch beschreef de soort in 1897 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Carpodectes werd in 1865 ingevoerd door Salvin. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks karpos, 'vrucht', en dēktēs, 'bijter'. De soortnaam eert Gustav Hopke, een Duitse verzamelaar in tropisch Amerika. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit San José, Río Dagua, Colombia.