Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Streepkapstekelstaart
Streepkapstekelstaart | Cranioleuca hellmayri
Streak-capped Spinetail | Curutié de Santa Marta | Arredio-de-boné-estriado
De streepkapstekelstaart is een ovenvogel die vrijwel alleen in de Sierra Nevada de Santa Marta in het noorden van Colombia voorkomt. Hij leeft in de middelste lagen en het bladerdak van het bergbos en zoekt vaak met gemengde groepen. Van de Venezolaanse kant van de Serranía del Perijá is één exemplaar bekend.
Geluid
Weinig beschreven. Een zwakke, hoge, piepende triller, ook als schelle, versnellende triller beschreven.
Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14–15 cm, met een spitse snavel en een roodbruine staart met stekelige punten. De kruin is roodbruin met zwartachtige strepen, met een smalle, witachtige wenkbrauwstreep; het gezicht is donkerbruin en okerkleurig. De rug is bruin, de vleugels zijn grotendeels roodbruin. Kin en keel zijn witachtig, borst en buik licht bruingrijs tot grijsolijf. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De santamartastekelstaart Synallaxis fuscorufa, eveneens endemisch in dit gebergte, heeft een egaal roodbruine kop en borst en zit laag in struikgewas en bosranden. De kuifstekelstaart Cranioleuca subcristata van de Perijá heeft een bruine, fijner gestreepte kruin, een vage wenkbrauwstreep en een bruine keel; de twee soorten komen niet samen voor.
Leefgebied
Vochtig groenblijvend bergbos, zowel oud als secundair bos, in Colombia tussen 1200 en 3000 m. Zoekt van de middelste lagen tot in het bladerdak langs takken, mos en epifyten naar insecten. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia vrijwel alleen in de Sierra Nevada de Santa Marta. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied is één exemplaar bekend van de Venezolaanse kant van de Serranía del Perijá, op 700 m.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Loop in de Sierra Nevada de Santa Marta langs paden door het bergbos, zoals de weg naar San Lorenzo boven Minca, en let op gemengde groepen in de middelste lagen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein en het bergbos van de Santa Marta wordt plaatselijk gekapt en omgezet in landbouwgrond.
Wetenschappelijke naam
Cranioleuca hellmayri | (Bangs, 1907)
Bangs beschreef de soort in 1907 als Siptornis hellmayri; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Cranioleuca werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Grieks kranion, 'schedel', en leukos, 'wit'. De soortnaam eert Carl Eduard Hellmayr (1878–1944), Oostenrijks ornitholoog die veel over Neotropische vogels publiceerde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Páramo de Macotama, Sierra Nevada de Santa Marta, Colombia.