Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Streepkeelheremietkolibrie
Streepkeelheremietkolibrie | Phaethornis rupurumii
Streak-throated Hermit | Ermitaño del Rupununi | Rabo-branco-do-rupununi
De streepkeelheremietkolibrie is een kleine heremietkolibrie van het Orinocogebied en het Guyanaschild. In het gidsgebied komt hij alleen voor in het uiterste oosten van Colombia. Hij leeft in drogere en meer open bostypen dan de meeste heremietkolibries, zoals galerijbos en struweel.
Geluid
De zang is een aanhoudend herhaalde reeks hoge, piepende tonen, meestal gezongen vanaf een zitplaats laag bij de grond. De roep is een hoog tsiep.
Opname: Alex Lees — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
10–12 cm, met een gebogen snavel en een gele ondersnavel. De bovendelen zijn bronsgroen, de stuit is roodbruin. De keel is donker met duidelijke donkere streepjes; de rest van de onderdelen is licht bruingeel tot kaneelkleurig. Een donker masker wordt begrensd door een bruingele wenkbrauwstreep en baardstreep. De staart is getrapt, met wit getopte, matig verlengde middelste pennen. De seksen zijn vrijwel gelijk.
Verwarringssoorten
De grijskinheremietkolibrie Phaethornis griseogularis heeft een grijze, ongestreepte kin en leeft vooral in de uitlopers. De rode heremietkolibrie Phaethornis ruber is kleiner, met sterk roodbruine onderdelen en bij het mannetje een donkere borstband. De zwartkeelheremietkolibrie Phaethornis atrimentalis heeft een zwartachtige keel en leeft verder zuidelijk in het Amazonegebied. De bruinkeelheremietkolibrie Phaethornis squalidus is zeer gelijkend, maar leeft in het zuidoosten van Brazilië.
Leefgebied
Onderlaag van bosranden, galerijbos, halfbladverliezend bos, struweel, rivier-eilanden en secundair bos, ook in várzeabos, in het laagland tot ongeveer 500 m. Bezoekt kleine bloemen met kroonbuizen in de onderlaag en vangt kleine geleedpotigen. Het nest hangt aan de onderkant van een bladpunt.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het uiterste oosten, in Vichada en Guainía, langs de Orinoco. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het midden en oosten van Venezuela, het westen van Guyana en Roraima in Brazilië, met een afzonderlijke vorm langs de Amazone in Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In galerijbos en struweel langs de Orinoco in het oosten van Colombia, bijvoorbeeld rond Puerto Carreño. Luister naar de piepende zang laag in de onderlaag.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is weinig onderzocht, maar lijkt plaatselijk algemeen.
Wetenschappelijke naam
Phaethornis rupurumii | Boucard, 1892
Boucard beschreef de soort in 1892 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Phaethornis werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks phaethōn, 'zon', met ornis, 'vogel'. De soortnaam verwijst naar de Rupununi (door Boucard 'Rupurumi' gespeld), een rivier en savannegebied in Guyana. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Rupununi, Guyana.