Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Streepkeelstruiktiran
Streepkeelstruiktiran | Myiotheretes striaticollis
Streak-throated Bush Tyrant | Alinaranja golilistada | Tirano-arbustivo-de-garganta-estriada
De streepkeelstruiktiran is een grote, bruine en kaneelkleurige tiran van bosranden en halfopen land in de Andes. Hij zit rechtop en vaak lang stil op een kale tak of een draad en laat in de vlucht veel kaneel in de vleugels zien. Van de struiktirannen van het gidsgebied heeft hij de grootste verspreiding.
Geluid
Een helder, langgerekt, oplopend fluitje, tuuuiie, vaak herhaald vanaf een uitkijkpost, ook midden op de dag.
Opname: Simon Mills — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
23 cm, met een vrij lange, zwarte snavel met een kleine haak. De bovendelen zijn egaal bruin; keel en bovenborst zijn wit met dichte zwarte strepen. De rest van de onderzijde is kaneelkleurig. De vleugels zijn donker, met kaneelkleurige binnenvlaggen die in de vlucht een brede kaneelkleurige vlek vormen; ook de ondervleugel is kaneel. De staart is kaneel met donkere middelste pennen en een donkere punt. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De santamartastruiktiran Myiotheretes pernix is kleiner en donkerder en leeft alleen in de Sierra Nevada de Santa Marta. De roetkleurige struiktiran Myiotheretes fumigatus is egaal donker roetbruin, zonder gestreepte keel, en leeft meer in het bos zelf. De roodbuikstruiktiran Myiotheretes fuscorufus is kleiner, met kaneelkleurige vleugelstrepen, en leeft in Peru en Bolivia. De roodstuitstruiktiran Cnemarchus erythropygius heeft een witte voorkruin, een grijze borst en een roodbruine stuit.
Leefgebied
Bosranden, halfopen hellingen met struiken en verspreide bomen, weilanden en akkers met hagen en ravijnen in de Andes, meestal tussen 2000 en 3600 m, plaatselijk lager. Zit op een hoge uitkijkpost en vliegt uit om grote insecten in de lucht of op de grond te vangen. Het nest is een kom in een spleet in een rotswand of steile berm.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in alle drie de Andesketens, de Serranía del Perijá en de Sierra Nevada de Santa Marta. Ecuador: langs beide flanken van de Andes en in de inter-Andesdalen. Peru: langs de Andes van het noorden tot het zuiden. Bolivia: in de Andes van La Paz tot Tarija. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Venezuela en het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs bergwegen met verspreide bomen en draden, bijvoorbeeld rond Papallacta of langs de oude weg naar Mindo in Ecuador; de fluittoon is vaak het eerste teken van de vogel.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort komt ook voor in door de mens veranderd landschap met bosresten en hagen.
Wetenschappelijke naam
Myiotheretes striaticollis | (Sclater, 1853)
Sclater beschreef de soort in 1853 als Taenioptera striaticollis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myiotheretes werd in 1850 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Grieks muia, 'vlieg', en thērētēs, 'jager': een vliegenjager. Latijn striatus, 'gestreept', en collis, 'hals', naar de gestreepte keel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Ecuador.