Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Streepnekpipratiran
Streepnekpipratiran | Mionectes striaticollis
Streak-necked Flycatcher | Mosquerito cuellilistado | Abre-asa-de-pescoço-estriado
De streepnekpipratiran is een olijfgroene tiran van het bergbos van de Andes die vooral van kleine bessen leeft. Hij zit stil in de ondergroei en middelste etage en tilt, zoals andere Mionectes-soorten, af en toe één vleugel op. In de balts zingen mannetjes alleen, op vaste plekken in het bos.
Geluid
Weinig opvallend. Het mannetje zingt een reeks zeer hoge, dunne tonen; daarnaast een zacht, hoog tsip.
Opname: José María Loaiza B. — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm, met een dunne, donkere snavel. De kop is grijzig olijf, met een kleine lichte vlek achter het oog. Keel en hals zijn fijn wit of geelachtig gestreept, de borst is olijfgroen met lichte streepjes, de buik effen geel. De bovendelen en vleugels zijn olijfgroen, zonder duidelijke vleugelstrepen. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De olijfstreeppipratiran Mionectes olivaceus lijkt sterk, maar heeft een olijfkleurige, niet grijzige kop en is ook op de buik gestreept; hij leeft meestal lager, al overlappen ze. De okerbuikpipratiran Mionectes oleagineus heeft een okerkleurige buik zonder strepen en leeft in het laagland. Leptopogon-soorten, zoals de grijskruinleptopogon Leptopogon superciliaris, hebben duidelijke vleugelstrepen en een donkere oorvlek.
Leefgebied
De ondergroei en middelste etage van vochtig bergbos en nevelwoud, ook bosranden en oud secundair bos, ruwweg tussen 1200 en 3000 m. Eet vooral kleine bessen en zaden van maretak en melastomen, aangevuld met insecten; komt naar fruitdragende struiken en sluit zich soms aan bij gemengde groepen. Het nest is een peervormige constructie van mos, opgehangen aan een tak of wortel boven een oever.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in alle drie de Andesketens. Ecuador: aan beide flanken van de Andes. Peru: aan de oostflank over de hele lengte van het land, in het noorden ook aan de westflank. Bolivia: in de Yungas van La Paz, Cochabamba en Santa Cruz. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek bij struiken met kleine bessen en bij bloeiende of vruchtdragende maretak langs bosranden in nevelwoud; de vogel zit vaak lang stil en valt pas op als hij een vleugel optilt.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is wijdverbreid in het bergbos en verdraagt ook bosranden en secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Mionectes striaticollis | (d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1837)
D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1837 als M[uscicapa] striaticollis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Mionectes werd in 1844 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam komt van Grieks meionektēs, 'die tekortkomt, klein', van meionekteō, 'te weinig hebben'. Cabanis (1844) beschreef de soorten als kleine vogels. De soortnaam komt van Latijn striatus, 'gestreept', en collum, 'hals', naar de gestreepte hals. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Yuracarés, Bolivia.