Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Streepnektodietiran

Streepnektodietiran | Hemitriccus striaticollis

Stripe-necked Tody-Tyrant | Titirijí gorjiestriado | Sebinho-rajado-amarelo

De streepnektodietiran is een kleine tiran van struikgewas, bosranden en jonge begroeiing. Hij heeft een opvallend witte bril en een wit-en-zwart gestreepte keel. In het gidsgebied komt hij in een aantal gescheiden gebieden aan de oostkant van de Andes voor.

Streepnektodietiran (Hemitriccus striaticollis)
Foto: Hector Bottai — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een korte reeks scherpe, droge tonen, vaak verdubbeld, en een korte ratel.

Luister: ZangXC1034534

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

10 cm, met een platte snavel en een vrij korte staart. De bovendelen zijn olijfgroen, de vleugels donker met gele randen. Teugel en oogring zijn wit en vormen een duidelijke bril. Keel en borst zijn wit met scherpe zwarte strepen, de buik is lichtgeel. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

Johannes' todietiran Hemitriccus iohannis heeft een geelachtig olijfkleurige keel met vage strepen en mist de witte bril; hij leeft in rivierbos. De bleekoogdwergtiran Atalotriccus pilaris heeft een lichte iris, lichte vleugelstrepen en een minder scherp gestreepte keel. De witbuiktodietiran Hemitriccus margaritaceiventer is grauwer, met een witte buik en een lichte iris.

Leefgebied

Struikgewas aan bosranden, jong secundair bos, open bos langs rivieren en beplantingen met bomen, in het laagland en de voetheuvels tot ongeveer 1500 m. Zoekt alleen of in paren laag tot halfhoog naar insecten, die het met korte sprongen van bladeren pikt.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Colombia: in het oosten, vooral langs de voet van de Oostelijke Cordillera. Peru: aan de oostkant van de Andes in het noorden en midden, onder meer in het Huallagadal, en plaatselijk in het zuidoosten. Bolivia: in het noorden en oosten. Ontbreekt in Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Brazilië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in struikgewas en bosranden rond Tarapoto of in het Huallagadal; de witte bril en de gestreepte keel zijn zichtbaar als de vogel aan de rand van het struikgewas zit.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. De soort gebruikt ook secundaire begroeiing en verdraagt verstoring van het bos.

Wetenschappelijke naam

Hemitriccus striaticollis | (de Lafresnaye, 1853)

De Lafresnaye beschreef de soort in 1853 als Todirostrum striaticolle; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Hemitriccus werd in 1860 ingevoerd door Cabanis & Heine. De geslachtsnaam komt van Grieks hēmi-, 'half, klein', en trikkos, een onbekend klein vogeltje dat ornithologen voor tirannen gebruiken. De soortnaam komt van Latijn striatus, 'gestreept', en collum, 'hals'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bahia, Brazilië.