Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Struikvireo
Struikvireo | Hylophilus flavipes
Scrub Greenlet | Verdillo matorralero | Verdinho-do-matagal
De struikvireo is een kleine, groengele vireo van droog struweel en open bos in het noorden van Colombia. Hij laat vaak een lange reeks luide, gelijke tonen horen. Binnen het gidsgebied is hij beperkt tot het drogere laagland in het noorden.
Geluid
Een lange, snelle reeks luide, gelijke tonen, zoals tri-tri-tri-tri-tri, vele malen herhaald. Roept met nasale, dalende tonen.
Opname: Juliana Meneses Ruiz — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12 cm, met een spitse, lichte, roze-hoornkleurige snavel en lichte poten. De bovendelen zijn olijfgroen, op de kruin iets bruiner; de onderdelen zijn bleek geelachtig, op de borst met een olijf- tot geelbruine zweem. Het oog is bij de meeste vogels lichtgeel tot witachtig. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De kleine vireo Pachysylvia decurtata is gedrongener, met een grijze kop, een witte oogring, een donker oog en een korte staart, en leeft in vochtig bos. De goudvoorhoofdvireo Pachysylvia aurantiifrons heeft een donker oog, een geelbruin voorhoofd en een gelere buik. De roodoogvireo Vireo olivaceus is groter, met een grijze kruin, een witte wenkbrauwstreep en een rood oog.
Leefgebied
Droog en halfdroog struweel, open droogbos, bosranden, verruigde weiden en tuinen met struiken, in het laagland en op de lagere hellingen tot ongeveer 1000 m. Zoekt in paren in struiken en lage bomen naar insecten en spinnen, vaak met gemengde groepen. Het nest is een hangend kommetje in een takvork.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het Caribisch laagland, in het droge noorden met de Guajira en de voet van de Sierra Nevada de Santa Marta, en zuidwaarts in het Magdalenadal; plaatselijk ook in de llanos aan de voet van de Oostelijke Cordillera. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Panama en Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in droog struweel rond Santa Marta en Barranquilla of in het Magdalenadal naar de lange reeks gelijke tonen; de vogel zingt vaak vanuit een struik aan de rand van open terrein.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd: de soort is in de huidige afgrenzing nog niet afzonderlijk beoordeeld. In haar leefgebied komt ze op veel plaatsen voor en ze verdraagt verstoorde begroeiing.
Wetenschappelijke naam
Hylophilus flavipes | de Lafresnaye, 1845
De Lafresnaye beschreef de soort in 1845 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Hylophilus werd in 1822 ingevoerd door Temminck. De geslachtsnaam komt van Grieks hulē, 'bos', en philos, 'liefhebbend': 'bosliefhebber'. De soortnaam komt van Latijn flavus, 'geel', en pes, 'voet': 'geelpotig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.