Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Tangarestruikgors
Tangarestruikgors | Oreothraupis arremonops
Tanager Finch | Cerquero tangarino | Tico-tico-sanhaço
De tangarestruikgors is een grote, gedrongen gors van de natte nevelwouden op de Pacifische flank van de Andes in Colombia en Ecuador. Met zijn zwarte kop met grijze strepen en zijn oranjebruine lichaam lijkt hij meer op een tangare dan op een gors, waar zijn Nederlandse en Engelse naam naar verwijzen. Hij leeft in paren of kleine groepen dicht bij de grond, vaak in bamboe.
Geluid
Hoge, dunne, doordringende roepjes, ongeveer tsiet, waarmee de vogels van een groep contact houden. De zang is een korte reeks hoge, ijle tonen.
Opname: GABRIEL LEITE — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20–21 cm, groot en stevig, met een korte, zware, zwarte snavel en een vrij lange staart. De kop is zwart, met een brede grijze middenkruinstreep en een grijze wenkbrauwstreep die tot in de nek doorloopt. Rug, keel en borst zijn helder oranjebruin; de buik is grijs. Vleugels en staart zijn zwartachtig. De poten zijn donker. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn doffer en bruiner, met een minder scherp koppatroon.
Verwarringssoorten
De bruinkapstruikgors Arremon brunneinucha leeft in hetzelfde struikgewas, maar heeft een kastanjebruine kruin, een witte keel, een smalle zwarte borstband en een olijfgroene rug. De zwartkopstruikgors Arremon atricapillus is olijfgroen van boven en wit van onder, met een grijze kopstreep, zonder oranjebruin. De driekleurige struikgors Atlapetes tricolor heeft een gele kruin en gele onderdelen.
Leefgebied
Ondergroei van natte, bemoste nevelwouden en hoger bergbos, vooral waar dicht Chusquea-bamboe groeit, ook aan bosranden, ruwweg tussen 1700 en 2900 m. Zoekt op en vlak boven de grond tussen bladeren en mos naar insecten, andere ongewervelden en zaden; sluit zich soms aan bij gemengde groepen van de ondergroei. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia op de westflank van de West-Andes, van Antioquia zuidwaarts tot Nariño, plaatselijk en schaars. In Ecuador op de westflank in het noorden, vooral in Carchi, Imbabura en Pichincha. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in bamboerijk nevelwoud langs bergwegen op de Pacifische flank, bijvoorbeeld in Tatamá in Colombia. Groepjes bewegen zich luidruchtig door de ondergroei; let in de vroege ochtend op hun hoge roepjes en kijk laag langs de rand van bamboe.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het leefgebied is klein en wordt bedreigd door ontbossing voor veeteelt en landbouw op de westflank van de Andes; een deel van de stand leeft in beschermde gebieden.
Wetenschappelijke naam
Oreothraupis arremonops | (Sclater, 1855)
Sclater beschreef de soort in 1855 als Saltator arremonops; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Oreothraupis werd in 1856 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam combineert Grieks oros, 'berg', met thraupis, een kleine vogel die nu voor tangares wordt gebruikt: een bergtangare. De soortnaam combineert de geslachtsnaam Arremon met Grieks ōps, 'uiterlijk': lijkend op een Arremon-gors. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Andes ten noorden van Quito, Ecuador.


