Alle soorten › Zangvogels › Vinkachtigen › Treursijs

Treursijs | Spinus tristis

American Goldfinch | Jilguero canario | Pintassilgo-americano

De treursijs is een sijs van Noord-Amerika, waar hij een van de meest verbreide vinken is. In de winter trekt een deel van de vogels naar het zuiden van de Verenigde Staten en Mexico. In het gidsgebied is hij alleen als zeer zeldzame dwaalgast vermeld.

Treursijs (Spinus tristis)
Foto: Mike's Birds — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een karakteristieke vluchtroep van vier lettergrepen, als pe-tie-tie-tie, en een klagend stijgend tsoe-ie; de zang is een lange reeks van trillers en twitterende tonen.

Luister: ZangXC1090060

Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

11–13 cm, met een korte, kegelvormige, lichte snavel en een ingesneden staart. Het mannetje in broedkleed is heldergeel met een zwart voorhoofd en voorkruin, zwarte vleugels met witte vleugelstrepen en een zwarte staart met wit. In winterkleed, het kleed dat in het gidsgebied het meest te verwachten is, zijn beide seksen bruingrijs tot olijfbruin met een gelige keel, een lichte buik, witte onderstaartdekveren en zwarte vleugels met brede, lichte vleugelstrepen; het mannetje heeft gele schouders.

Verwarrings­soorten

Het wijfje van de witbandsijs Spinus psaltria is kleiner en groener, met gele onderdelen inclusief de onderstaart en een witte vlek aan de basis van de handpennen. Wijfjes van de kapsijs Spinus magellanicus en de geelbuiksijs Spinus xanthogastrus hebben gele in plaats van witte vleugeltekening. Elke waarneming vraagt om foto's.

Leefgebied

In het eigen verspreidingsgebied open landschap met struiken en bomen, bosranden, oeverbos, akkerranden en tuinen. Eet vrijwel alleen zaden, vooral van composieten zoals distels. Het nest is een dichte kom in een struik of jonge boom; de soort broedt laat in de zomer.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In het gidsgebied alleen enkele meldingen, vooral uit Colombia; niet bekend uit Ecuador, Peru, Bolivia en de Galápagos. Buiten het gidsgebied broedt de soort in Zuid-Canada en het grootste deel van de Verenigde Staten en overwintert zuidwaarts tot in het noorden van Mexico.

Hoe en wanneer kijken

Een treursijs in het gidsgebied is het meest te verwachten tussen november en april in het noorden van Colombia. Let bij sijzen in winterkleed op de witte onderstaart en de brede, lichte vleugelstrepen.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort is in Noord-Amerika talrijk en wijd verbreid.

Wetenschappelijke naam

Spinus tristis | (Linnaeus, 1758)

Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Fringilla tristis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Spinus werd in 1816 ingevoerd door Koch. De geslachtsnaam komt van Grieks spinos, de naam van een vogel die niet meer te identificeren is. De soortnaam is Latijn tristis, 'treurig' of 'somber', mogelijk naar het doffe winterkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit South Carolina, Verenigde Staten.