Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Tropische piewie

Tropische piewie | Contopus cinereus

Southern Tropical Pewee | Pibí tropical sureño | Papa-moscas-cinzento

De tropische piewie in de huidige, nauwe opvatting is een piewie van halfopen bos in het oosten van Bolivia en verder zuidoostelijk in Brazilië, Paraguay en Argentinië. De vogels in het westen van Ecuador en Peru gelden nu als tumbespiewie, die in het noorden van Colombia als aparte noordelijke soort. Hij zingt en roept de hele dag vanaf een kale tak in de middenlaag.

Tropische piewie (Contopus cinereus)
Foto: Hector Bottai — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een heldere, nadrukkelijke fluittoon, met tussenpozen herhaald. De roep is een zeer korte toon, meestal enkele keren achter elkaar. Hij is de hele dag te horen, vooral 's ochtends, meestal vanaf een kale tak in de middenlaag.

Luister: ZangXC926982

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

13,5–14,5 cm, met een licht kuifje en een brede, platte snavel. De kruin is donker grijsbruin, de bovendelen zijn olijfgrijs. De teugel is lichtgrijs tot witachtig. De vleugels zijn donker, met twee smalle, lichte vleugelstrepen. De keel is witachtig, de borst grijsolijf, de buik lichtgeel tot wit. De ondersnavel is oranjegeel. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De westelijke bospiewie Contopus sordidulus en de oostelijke bospiewie Contopus virens, die als wintergast voorkomen, zijn groter, met langere vleugels en zonder lichte teugel. Eulers tiran Lathrotriccus euleri is bruiner, met okerkleurige vleugelstrepen en een oogring, en zit lager in het bos. De vinktiran Cnemotriccus fuscatus is bruin met een lichte wenkbrauwstreep en buffkleurige vleugelstrepen.

Leefgebied

Halfopen terrein met licht bos, secundair bos, aanplant en randen van halfloofverliezend bos; meestal onder 1300 m, in Bolivia bij uitzondering tot 2850 m. Vangt vliegende insecten vanaf een vaste zitplaats en keert vaak terug naar dezelfde tak. Het nest is een klein kommetje van vezels en korstmos op een horizontale tak.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Bolivia: in het laagland en de lage hellingen van het oosten, vooral in Santa Cruz en in het zuidoosten richting de Chaco. Peru: zeldzame trekvogel in het zuidoosten in de zuidelijke winter. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos; de piewies daar horen bij andere soorten. Buiten het gidsgebied in Brazilië, Paraguay en het noorden van Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in het oosten van Bolivia langs bosranden, in halfopen bos en in aanplant naar een kleine grijze vogel op een kale tak in de middenlaag. De herhaalde fluittoon helpt om hem te vinden.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. De soort is wijdverbreid en past zich aan halfopen en secundair bos aan.

Wetenschappelijke naam

Contopus cinereus | (Spix, 1825)

Spix beschreef de soort in 1825 als Platyrhynchus cinereus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Contopus werd in 1855 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks kontos, 'staak, schacht', met pous, 'voet'. Latijn cinereus, 'asgrijs'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Rio de Janeiro, Brazilië.