Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Tumbeskolibrie

Tumbeskolibrie | Thaumasius baeri

Tumbes Hummingbird | Colibrí de Tumbes | Beija-flor-de-tumbes

De tumbeskolibrie is een kleine, eenkleurig ogende kolibrie van de droge Tumbesregio in het zuidwesten van Ecuador en het noordwesten van Peru. Hij mist glinsterende kleurvlakken en herken je vooral aan de combinatie van bronsgroene bovendelen, een grijsbruine onderkant en een wit vlekje achter het oog.

Tumbeskolibrie (Thaumasius baeri)
Foto: subhashc — CC BY-NC 4.0 · iNaturalist

Geluid

Droge tsjik-roepjes en een snelle, piepende kwetter bij achtervolgingen.

Luister: RoffelXC513952

Opname: Leonardo Ordóñez-Delgado — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

9–10 cm, met een middellange, vrijwel rechte tot licht gebogen, zwarte snavel. De bovendelen zijn bronsgroen tot olijfgroen, de kruin wat doffer. Achter het oog zit een klein wit vlekje. De onderkant is egaal grijsbruin tot vaal geelbruin, zonder vlekken. De staart is bronsgroen met een donkere band voor de top en lichte, vaalgele toppen aan de buitenste veren. De seksen zijn vrijwel gelijk.

Verwarrings­soorten

De vlekkeelkolibrie Thaumasius taczanowskii is groter, met groene vlekjes op een lichtgrijze keel, en leeft hoger op de westflank en in de Marañónvallei. Lessons amazilia Amazilis amazilia heeft een roodachtige snavel met donkere punt, een glinsterend groene keel en een roestbruine buik. De bruine kolibrie Leucippus fallax is warmer kaneelbruin van onderen; hij leeft in het noorden van Colombia en komt niet samen met de tumbeskolibrie voor. Vrouwtjes van boselfen, zoals de kleine boself Chaetocercus bombus, zijn kleiner, met een korte snavel en kaneelkleurige flanken.

Leefgebied

Droogbos, doornstruweel, struikrijke rivieroevers, irrigatielandbouw, boomgaarden en tuinen in de droge Tumbesregio, van zeeniveau tot ruwweg 1500 m, plaatselijk hoger. Foerageert aan bloemen van struiken, bomen en tuinplanten en vangt kleine insecten. Het nest is een napje van plantenpluis op een laaghangende tak.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Ecuador in het droge zuidwesten, van de kust tot in de lagere dalen van de provincie Loja. In Peru in het droge noordwesten, zuidwaarts ongeveer tot Lambayeque. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in bloeiende struiken, oeverbegroeiing en tuinen in de droge kuststreek van het zuidwesten van Ecuador en het noordwesten van Peru. De vogels komen ook in dorpen en langs akkers voor.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een beperkt verspreidingsgebied, maar komt ook in agrarisch gebied en tuinen voor; het droogbos in de regio is wel sterk versnipperd.

Wetenschappelijke naam

Thaumasius baeri | (Simon, 1901)

Simon beschreef de soort in 1901 als Leucippus Baeri; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Thaumasius werd in 1879 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam komt van Grieks thaumasios, 'wonderbaarlijk, verwonderlijk'. De soortnaam eert Gustave Adolphe Baer (1838–1918), Frans handelaar in natuurhistorische objecten en verzamelaar in Peru, Chili en Brazilië. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tumbes, Peru.