Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Vlekkeelkolibrie

Vlekkeelkolibrie | Thaumasius taczanowskii

Spot-throated Hummingbird | Colibrí de Taczanowski | Beija-flor-de-garganta-pintada

De vlekkeelkolibrie is een eenvoudig getekende, groen-grijze kolibrie die alleen in Peru voorkomt. Hij leeft in droog struweel en droogbos op de westflank van de Andes en in de droge vallei van de Marañón. Het kenmerk waaraan hij zijn naam dankt, zijn de groene vlekjes op een lichtgrijze keel.

Vlekkeelkolibrie (Thaumasius taczanowskii)
Foto: Opisska — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Droge, harde tsjip-roepjes en hoge, piepende reeksen, vaak bij achtervolgingen rond bloeiende struiken.

Luister: ZangXC142301

Opname: Paul van Els — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto

Herkenning

11 cm, met een vrij lange, licht gebogen, zwarte snavel. De bovendelen zijn dof groen tot bronsgroen. Achter het oog zit een klein wit vlekje. De onderkant is lichtgrijs, met groene vlekjes op de keel en een groene waas op de zijkanten van borst en buik. De staart is bronsgroen met een donkere band voor de top en grijsachtige toppen aan de buitenste veren. De seksen zijn vrijwel gelijk; jonge vogels zijn doffer, met lichte veerranden op kop en rug.

Verwarrings­soorten

De tumbeskolibrie Thaumasius baeri is kleiner, heeft een ongevlekte, grijsbruine onderkant en leeft vooral in het laagland van het uiterste noordwesten. De atacamakolibrie Rhodopis vesper heeft een kaneelkleurige stuit en een duidelijker gebogen snavel. Lessons amazilia Amazilis amazilia heeft een roodachtige snavel met donkere punt en roestbruine flanken of buik. De druppelkolibrie Taphrospilus hypostictus is dichter groen gevlekt op keel en borst en leeft op de oostflank van de Andes.

Leefgebied

Droog struweel, droogbos, cactusvegetatie, struikrijke rivierdalen, heggen en tuinen op de westflank van de Andes en in de droge Marañónvallei, grofweg tussen 500 en 3000 m. Foerageert aan bloemen van struiken, cactussen en tuinplanten en vangt kleine insecten. Het nest is een napje van plantenpluis op een tak of rank.

Verspreiding en trek

In Peru op de westflank van de Andes in het noorden en midden van het land en in de droge vallei van de Marañón. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in bloeiende struiken en tuinen in de droge dalen van de westflank, bijvoorbeeld langs wegen die vanaf de kust de Andes in gaan, en in de Marañónvallei. Let op de lichtgrijze onderkant met de groene keelvlekjes.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een beperkt verspreidingsgebied, maar verdraagt struweel, heggen en tuinen in het agrarisch landschap.

Wetenschappelijke naam

Thaumasius taczanowskii | Sclater, 1879

Sclater beschreef de soort in 1879 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Thaumasius voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam komt van Grieks thaumasios, 'wonderbaarlijk, verwonderlijk'. De soortnaam eert Władysław Taczanowski (1819–1890), Pools zoöloog die veel over de vogels van Peru publiceerde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Guajungo, Cajamarca, Peru.