Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Turkooispitpit
Turkooispitpit | Dacnis hartlaubi
Turquoise Dacnis | Dacnis turquesa | Saí-turquesa
De turkooispitpit komt alleen in Colombia voor, verspreid over enkele plaatsen in de drie Andesketens. Het mannetje is turkoois met een zwart masker, een zwarte mantel en felgele ogen. De soort leeft vooral aan bosranden en in schaduwkoffie op middelhoge hoogte, een zone die grotendeels ontbost is.
Geluid
De zang begint met drie hoge, dunne, zoemende tonen, gevolgd door een hoge triller. De roep is een hoge, vlakke, enkele toon.
Opname: Julian Andres Zuleta Marín — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
11–11,5 cm, met een korte, zwartachtige snavel. Het mannetje heeft een zwart masker van de snavelbasis tot achter het oog en rond de achternek, een smalle zwarte keelvlek en een zwarte mantel; de rest van de kop, de schouders, de rugzijden, de stuit en de onderdelen zijn turkoois. Vleugels en staart zijn zwart met blauwe randen. De ogen zijn felgeel. Het vrouwtje is bruinig van boven, vaal grijsbeige op keel en borst en iets geliger op de buik, met oranjegele ogen.
Verwarringssoorten
Het mannetje van de blauwe pitpit Dacnis cayana heeft donkere ogen, een grotere zwarte keelvlek en een zwart midden van de rug tot de stuit; het vrouwtje is groen met een blauwe kop. Het mannetje van de zwartmaskerpitpit Dacnis lineata leeft lager, heeft een zwarte rug en een witte of gele buik. Het vrouwtje lijkt op vrouwtjes van spitssnavels zoals de roodbuikspitssnavel Conirostrum speciosum, maar de ogen zijn lichter.
Leefgebied
Randen van vochtig, groenblijvend bergbos, secundair bos, bomenrijen en schaduwkoffie, tussen ongeveer 1000 en 2200 m. Foerageert in de kronen op kleine vruchten en insecten, vaak in paartjes en soms in gemengde groepen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Colombia, plaatselijk op de hellingen van de West-, Centrale en Oost-Andes. Komt niet voor in Ecuador, Peru en Bolivia, en niet op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek aan bosranden en in schaduwkoffieplantages op middelhoogte in de Colombiaanse Andes, bij vruchtdragende bomen waar tangaren foerageren. Let op de gele ogen van beide seksen.
Staat van instandhouding
Gevoelig. De stand wordt geschat op 2500 tot 10.000 volwassen vogels en neemt af door verlies en aantasting van bos op middelhoge hoogte. De soort komt in enkele beschermde gebieden voor.
Wetenschappelijke naam
Dacnis hartlaubi | Sclater, 1855
Sclater beschreef de soort in 1855 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Dacnis werd in 1816 ingevoerd door Cuvier, GLCFD. De geslachtsnaam komt van Grieks daknis, een niet-geïdentificeerde vogel uit Egypte die Hesychius van Alexandrië en Festus noemen. De soortnaam eert Carl Johann Gustav Hartlaub (1814–1900), Duits arts, ornitholoog en verzamelaar en medeoprichter van het Journal für Ornithologie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit La Cumbre, Valle del Cauca, Colombia.