Alle soorten › Zangvogels › Winterkoningen › Tweekleurige winterkoning
Tweekleurige winterkoning | Campylorhynchus griseus
Bicolored Wren | Cucarachero bicolor | Garrinchão-bicolor
De tweekleurige winterkoning is de grootste winterkoning van Zuid-Amerika: bruin van boven, wit van onder, met een witte wenkbrauwstreep. Hij leeft in paren of familiegroepjes in open land met verspreide bomen en struiken in het noorden en oosten van Colombia en zingt luid en gorgelend vanuit boomkruinen. Groepsleden helpen het broedpaar bij het verdedigen van het nest en het voeren van de jongen.
Geluid
Luide reeksen gorgelende, klokkende tonen van het mannetje; het vrouwtje zingt vergelijkbaar, met een triller erbij. Roepen zijn hard en schurend.
Opname: Hugo Oliveros-Salas — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
21–22 cm, met een stevige, licht gebogen snavel en een lange staart. Kruin en nek zijn donker chocoladebruin, met een brede vuilwitte wenkbrauwstreep en een donkere oogstreep. Rug en vleugels zijn bruin, bij vogels in het noorden en in het Magdalenadal roestiger; vogels in de llanos zijn kleiner, met een zwartbruine nek. De onderdelen zijn wit tot vuilwit. De staart is donker, met witte punten aan alle veren behalve het middelste paar. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn grijzer.
Verwarringssoorten
De streeprugwinterkoning Campylorhynchus nuchalis is kleiner, met een zwart-wit gestreepte rug en zwarte vlekjes op de onderdelen. De rood-witte winterkoning Thryophilus rufalbus is kleiner en roodbruin, met een zwart-wit gestreepte zijkop, en blijft in dichte ondergroei. De tropische spotlijster Mimus gilvus is grijs, met een donkere oogstreep en een slankere bouw.
Leefgebied
Open land met verspreide bomen en struiken, droog doornstruweel, droog bos, savanne met bomen, veeteeltland, tuinen en dorpen; mijdt gesloten bos en volledig open terrein. Van zeeniveau tot ongeveer 2100 m in de droge dalen. Zoekt insecten en andere ongewervelden in bomen en struiken en op de grond. Het nest is een koepel van gras met een ingang aan de zijkant, hoog in een boom; soms gebruikt hij een oud nest van een andere soort.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Caribisch laagland, inclusief de Guajira en de voet van de Sierra Nevada de Santa Marta, in het Magdalenadal tot in Tolima en Huila, op de westflank van de Oostelijke Cordillera en in de llanos ten oosten van de Andes. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, Guyana en het noorden van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in het droge Caribisch laagland van Colombia, rond de Guajira en Santa Marta, of in het droge bovenste Magdalenadal; de vogels zitten vaak vrij in boomkruinen en laten zich daar horen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen in half open land; verdraagt veeteelt en bebouwing goed.
Wetenschappelijke naam
Campylorhynchus griseus | (Swainson, 1838)
Swainson beschreef de soort in 1838 als Furnarius griseus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Campylorhynchus werd in 1824 ingevoerd door Spix. De geslachtsnaam komt van Grieks kampulos, 'gebogen', en rhunkhos, 'snavel'. De soortnaam komt van middeleeuws Latijn griseus, 'grijs'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit savannes van de Guyana's.