Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Vaalbruin dikbekje
Vaalbruin dikbekje | Sporophila simplex
Drab Seedeater | Semillero simple | Papa-capim-pardo
Het vaalbruin dikbekje is een onopvallend, grijsbruin dikbekje van droge struwelen en dalen in het zuidwesten van Ecuador en het westen van Peru. Anders dan bij de meeste dikbekjes lijken mannetje en vrouwtje sterk op elkaar. Twee lichte vleugelstrepen zijn het belangrijkste kenmerk.
Geluid
De zang is een korte, ijle reeks fluittonen en sissende tonen, eenvoudiger dan bij de meeste dikbekjes. De roep is een zacht tsiep.
Opname: Paul Coopmans — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11 cm, met een korte, dikke, geelachtige tot hoornkleurige snavel. Het mannetje is van boven egaal grijsbruin en van onderen lichter, met een witachtige keel en buik, twee duidelijke lichte vleugelstrepen en een kleine witte vleugelspiegel. Het vrouwtje is iets bruiner en minder grijs. Jongen lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
Vrouwtjes van het roodkindikbekje Sporophila telasco hebben gestreepte bovendelen en geen duidelijke vleugelstrepen. Het papegaaisnaveldikbekje Sporophila peruviana heeft een veel zwaardere snavel; vrouwtjes zijn bruiner, met smallere vleugelstrepen. De bruingrijze catamenia Catamenia inornata leeft hoger in de Andes, is grijzer en heeft roodbruine onderstaartdekveren. Vrouwtjes van de jacarinagors Volatinia jacarina hebben een gestreepte borst.
Leefgebied
Droog struikgewas, doornstruweel, ruigten en akkerranden in droge dalen en op droge hellingen, vaak bij water; ongeveer van 500 tot 2500 m, in het zuidwesten van Ecuador ook lager. Eet zaden van gras en kruiden, meestal in paren of kleine groepen, soms samen met andere zaadeters. Het nest is een kom in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador in het zuidwesten, vooral in Loja en El Oro. In Peru op de westflank van de Andes en in droge dalen in het binnenland, zoals het Marañóndal, zuidwaarts tot in het zuiden van het land. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in droge, struikrijke dalen in de provincie Loja in Ecuador en op de westelijke hellingen in het noorden van Peru, bij voorkeur in de ochtend langs akkerranden en beekjes.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is beperkt, maar de soort leeft ook in landbouwgebied en secundair struikgewas.
Wetenschappelijke naam
Sporophila simplex | (Taczanowski, 1874)
Taczanowski beschreef de soort in 1874 als Spermophila simplex; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Sporophila werd in 1844 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks sporos, 'zaad', en philos, 'houdend van'. De soortnaam komt van Latijn simplex, 'eenvoudig', naar het effen verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Lima, Peru.