Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Vaaldijpluimbroekje
Vaaldijpluimbroekje | Haplophaedia assimilis
Buff-thighed Puffleg | Calzadito verdoso sureño | Calçudo-de-coxas-ocráceas
Het vaaldijpluimbroekje is een klein, donkergroen pluimbroekje van de ondergroei van vochtig bergbos op de oostflank van de Andes in Peru en Bolivia. Het werd vroeger tot het aureliapluimbroekje gerekend. De naam verwijst naar de roomkleurige tot lichtrode beenpluimen.
Geluid
De vermoedelijke zang is een herhaalde, scherpe enkele toon, soms afgewisseld met een dubbele roep; verder een droge ratel en gekwetter.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
9–10 cm, met een rechte, zwarte snavel. Beide seksen zijn grotendeels donkergroen, met een licht gevorkte, blauwzwarte staart. De beenpluimen zijn bij de vogels in het zuiden roomkleurig geelbruin tot witachtig; bij de vogels in het noorden en midden van Peru zijn ze lichtrood en is het kleed donkerder, met een blauwere staart. Jonge vogels lijken op de volwassen vogels, met bruine randjes aan de veren van kop en hals.
Verwarringssoorten
Het aureliapluimbroekje Haplophaedia aureliae leeft verder naar het noorden en heeft wittere beenpluimen en sterker geschubde onderdelen. Pluimbroekjes van het geslacht Eriocnemis leven meestal hoger, tot aan de boomgrens, en zijn glanzender gekleurd. Het vlagstaartroestpluimbroekje Ocreatus addae heeft ook roodbruine beenpluimen, maar het mannetje draagt lange staartvlaggen en het vrouwtje is wit van onder met groene stippels.
Leefgebied
Ondergroei en randen van vochtig tot nat bergbos op de lagere en middelste hellingen, tussen ongeveer 1500 en 3000 m, maar zelden boven 2500 m. Foerageert laag in het bos aan bloemen en pikt insecten van bladeren. Trekt buiten de broedtijd mogelijk naar de lagere delen van zijn hoogtebereik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru op de oostflank van de Andes, van het noorden tot het zuiden. In Bolivia op de oostflank van de Andes, zuidwaarts tot Cochabamba. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Langs paden door bergbos op de oostflank, bijvoorbeeld in de Yungas van Bolivia en de bergbossen van het midden en zuiden van Peru, laag bij bloeiende struiken en epifyten.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Ontbossing op de lagere hellingen tast het leefgebied plaatselijk aan.
Wetenschappelijke naam
Haplophaedia assimilis | (Elliot, 1876)
Elliot beschreef de soort in 1876 als Eriocnemis assimilis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Haplophaedia werd in 1918 ingevoerd door Simon. De geslachtsnaam komt van Grieks haploos, 'eenvoudig', en phaidros, 'glanzend, helder'. De soortnaam is Latijn assimilis, 'gelijkend', waarschijnlijk naar de gelijkenis met verwante pluimbroekjes. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Apolo en Tilotilo, Bolivia.