Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Vermiljoentangare
Vermiljoentangare | Calochaetes coccineus
Vermilion Tanager | Tangara bermellón | Sanhaço-vermelhão
De vermiljoentangare is een grote, vrijwel geheel rode tangare van het bergbos op de oostflank van de Andes. Hij leeft in het bladerdak en sluit zich vaak aan bij gemengde groepen tangaren. Het geslacht Calochaetes telt alleen deze soort.
Geluid
Weinig vocaal; geeft hoge, dunne, sissende roepjes en korte tsip-tonen, vooral in een gemengde groep. Een zang is weinig beschreven.
Opname: Daniel F. Lane — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18 cm, met een vrij zware, spitse snavel. Het kleed is grotendeels helder vermiljoenrood, ook op rug en stuit. Teugel, kin en keel vormen een zwart masker en een zwarte bef; vleugels en staart zijn zwart. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met minder zuiver rood.
Verwarringssoorten
De zwartmaskertangare Ramphocelus nigrogularis heeft ook een zwart masker, maar een zwarte rug, een zilverwitte snavelbasis en leeft in het laagland. De karmozijnkoptangare Piranga rubriceps heeft alleen kop en borst rood en verder een olijfgele rug en buik. Het mannetje van de zwartvleugeltangare Piranga olivacea heeft zwarte vleugels en staart, maar een rode keel zonder zwart. De levertangare Piranga flava is doffer rood en mist het zwart.
Leefgebied
Het bladerdak en de bovenste lagen van vochtig bergregenwoud en de bosrand op de oostflank, vooral tussen ongeveer 1000 en 2000 m. Leeft in paartjes of kleine groepjes, vaak met andere tangaren, en zoekt insecten langs bemoste takken en tussen epifyten, en eet ook vruchten. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia op de oostflank in het zuiden, in Caquetá en Putumayo. In Ecuador langs de hele oostflank. In Peru op de oostflank zuidwaarts tot in Cusco. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in gemengde groepen in het bladerdak langs wegen op de oostflank, bijvoorbeeld in het gebied rond de Cordillera de Guacamayos in Ecuador of langs de weg naar Manu in Peru. Door de zwarte keel en vleugels in een geheel rood lichaam valt hij in een groep op.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het leefgebied op de oostflank is nog grotendeels bebost, maar wordt plaatselijk ontbost voor landbouw en wegen.
Wetenschappelijke naam
Calochaetes coccineus | (Sclater, 1858)
Sclater beschreef de soort in 1858 als Euchaetes coccineus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Calochaetes werd in 1879 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks kalos, 'mooi', en khaitē, 'manen'; hij verving Euchaetes, dat al voor een geslacht van nachtvlinders in gebruik was. De soortnaam is Latijn coccineus, 'scharlakenrood'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río Napo, Ecuador.