Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Vlekrugmiervogel
Vlekrugmiervogel | Hylophylax naevius
Spot-backed Antbird | Hormiguero dorsipunteado | Guarda-floresta
De vlekrugmiervogel is een kleine miervogel van de onderlaag van laaglandbos op terra firme in heel Amazonië. Paren leven laag in het bos en zingen geregeld een reeks dubbele fluittonen. Hij is de oostelijke tegenhanger van de vlekborstmiervogel.
Geluid
De zang is een reeks van vijf tot tien dubbele, wat ijle fluittonen, die naar het eind zachter en lager wordt. Roepen zijn een kort, dalend tsjuw en een droge ratel.
Opname: Christian Kerihuel — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, met een korte staart. Het mannetje heeft een grijze kop, een zwarte keel en een olijfbruine rug met zwarte en okerkleurige vlekken; de vleugeldekveren zijn zwart met okerkleurige toppen. De onderzijde is wit, met een band van zwarte vlekken over de borst en okerkleurige flanken; de staart heeft een lichte eindband. Het vrouwtje heeft een witachtige keel en een warmer okerkleurige onderzijde met minder scherpe vlekken.
Verwarringssoorten
De zilvervlekmiervogel Hylophylax punctulatus heeft witte stippen op de rug, grijzere wangen en een wittere onderzijde en leeft vooral in overstroomd bos. De schubrugmiervogel Willisornis poecilinotus heeft een geschubde rug, een grijze of bruine borst zonder vlekkenband en volgt mierenzwermen. De bandrugmiervogel Dichrozona cincta loopt over de grond, heeft een zeer korte staart en een lichte stuitband.
Leefgebied
Onderlaag van vochtig laaglandbos op terra firme, plaatselijk ook in oud secundair bos en aan de voet van de Andes, tot ongeveer 1000 m. Zoekt in paren insecten en spinnen laag boven de grond, soms in gemengde groepen of aan de rand van mierenzwermen. Het nest is een open kommetje laag in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: ten oosten van de Andes, van Meta en Vichada zuidwaarts tot Amazonas. Ecuador: in het oostelijke laagland en de voetheuvels. Peru: in het hele Amazonelaagland. Bolivia: in het noorden (Pando, Beni en La Paz). Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Zuid-Venezuela, de Guyana's en Amazonisch Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in terra-firmebos in het oosten van Ecuador of Peru naar de reeks dubbele fluittonen; zingende vogels zitten meestal laag en zijn met geduld te vinden.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is algemeen en wijd verspreid.
Wetenschappelijke naam
Hylophylax naevius | (Gmelin, 1789)
Gmelin beschreef de soort in 1789 als Pipra naevia; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Hylophylax werd in 1909 ingevoerd door Ridgway. De geslachtsnaam komt van Grieks hulē, 'bos', en phulax, 'wachter'. De soortnaam komt van Latijn naevius, 'gevlekt'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.