Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Vloedboszanger

Vloedboszanger | Myiothlypis rivularis

Riverbank Warbler | Reinita ribereña | Pula-pula-ribeirinho

De vloedboszanger is een bruinige zanger van beken en rivieroevers in bos, met drie gescheiden populaties: in het Amazonegebied ten oosten van het gidsgebied, in het Atlantisch Woud en in de Yungas van Bolivia. In het gidsgebied gaat het om de Boliviaanse populatie. Net als de verwante zeemstuitzanger loopt hij over stenen en oeverwortels en zwaait hij met de staart.

Vloedboszanger (Myiothlypis rivularis)
Foto: Daniel S. Katz — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een luide, oplopende reeks heldere tonen, vergelijkbaar met die van de zeemstuitzanger. De roep is een scherp tsjik.

Luister: ZangXC1163442

Opname: Jose Martin — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

13–14 cm. De bovendelen zijn egaal olijfbruin, zonder contrasterende lichte stuit; de staart is egaal bruin. Er is een lichte, zeemkleurige wenkbrauwstreep en een donkere oogstreep. De onderdelen zijn witachtig tot zeemkleurig, op de flanken bruiner. De poten zijn licht. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer.

Verwarrings­soorten

De zeemstuitzanger Myiothlypis fulvicauda, verder noordelijk aan de oostvoet van de Andes, heeft een lichte zeemkleurige stuit en staartbasis die contrasteren met de zwartachtige eindhelft van de staart. Waterlijsters Parkesia hebben gestreepte onderdelen en komen in Bolivia nauwelijks voor.

Leefgebied

Oevers van beken en kleine rivieren in vochtig voetheuvelbos en lager bergbos, in Bolivia ruwweg tussen 400 en 1500 m; elders ook in moerassig bos langs rivieren in het laagland. Zoekt op stenen, modderige oevers en wortels naar insecten. Het nest is een overkoepeld nest in een oeverwal of tussen wortels dicht bij het water.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Bolivia aan de oostvoet van de Andes en in de lagere Yungas, van La Paz via Cochabamba tot Santa Cruz. In Peru hooguit in het uiterste zuidoosten. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het Amazonegebied van Venezuela, de Guyana's en Brazilië, en in het Atlantisch Woud van zuidoost-Brazilië, Paraguay en noordoost-Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-11-01 – 2026-10-31), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Loop in Bolivia langs bosbeken in de voetheuvels, bijvoorbeeld in de omgeving van Villa Tunari in Cochabamba, en luister naar de luide zang boven het water.

Staat van instandhouding

Niet geëvalueerd (NE) in de huidige soortafbakening; samen met de zeemstuitzanger werd hij eerder als één niet-bedreigde soort beoordeeld. Afhankelijk van bosbeken; ontbossing en vervuiling van beken zijn plaatselijk een bedreiging.

Wetenschappelijke naam

Myiothlypis rivularis | (Wied-Neuwied, 1821)

Wied-Neuwied beschreef de soort in 1821 als Muscicapa rivularis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myiothlypis werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks muia, 'vlieg', met thlupis, een niet geïdentificeerd klein vogeltje. De soortnaam komt van Latijn rivularis, 'van beken', van rivulus, 'beekje', naar het leefgebied langs stromend water. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Ilhéus, Bahia, Brazilië.