Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Williams glansstaartkolibrie
Williams glansstaartkolibrie | Metallura williami
Viridian Metaltail | Metalura verde | Metalura-verde
De Williams glansstaartkolibrie is een donkergroene kolibrie van de boomgrens en het struikrijke páramo in Colombia en Ecuador. Hij is iets groter dan de smaragdglansstaartkolibrie, waarmee hij vaak samen voorkomt. De vier ondersoorten verschillen vooral in de kleur van de staart en de keel.
Geluid
Een dalende reeks van drie tot vijf piepende tonen, vaak gevolgd door een rommelige, droge, zoemende triller. Daarnaast herhaalde droge, zoemende of krassende roepjes.
Opname: John V. Moore — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, met een korte, rechte zwarte snavel. Het mannetje is van boven en van onder flessengroen, met een glinsterend groene keelvlek. De iets gevorkte staart is bij de nominaatvorm purperblauw; bij de vogels in het zuiden van Colombia en het noorden en midden van Ecuador is hij van boven roodachtig zwart, van onder glanzend groen. Bij de ondersoort in het zuiden van Ecuador heeft de groene keelvlek een zwart midden. Het vrouwtje is van boven groen, van onder groen en wit gevlekt, met witachtige punten aan de buitenste staartpennen.
Verwarringssoorten
De smaragdglansstaartkolibrie Metallura tyrianthina is kleiner, met een kortere snavel en in Colombia en Ecuador een koperrode staart; het vrouwtje heeft een roodbruine keel. De violetkeelglansstaartkolibrie Metallura baroni heeft een paarsviolette keel en leeft alleen in het Cajas-gebied in Ecuador. Het glanspluimbroekje Eriocnemis vestita heeft opvallende witte donsplukken aan de poten en een blauwe onderstaart.
Leefgebied
Struikrijk páramo, de struikrijke randen van nevelwoud en dwergbos en kleine Polylepis-bosjes, in Ecuador meestal tussen 2700 en 3600 m, in Colombia tot 4000 m, soms lager. Zoekt nectar op alle hoogten in de vegetatie, vooral bij heideachtigen (Ericaceae) en Melastomataceae; mannetjes verdedigen een voedselterritorium. Vangt ook kleine insecten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Centrale Andes, zeer plaatselijk in de Westelijke Andes in Antioquia, en in het zuiden in Nariño. In Ecuador in de Andes van het noorden tot in het zuiden, tot dicht bij de grens met Peru. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Bij bloeiende struiken op de Papallacta-pas in Ecuador en in het Nationaal Park Los Nevados in Colombia. Let op de staartkleur om hem van de smaragdglansstaartkolibrie te onderscheiden.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het leefgebied is groot en deels beschermd, maar veel páramo wordt afgebrand om er weiland voor vee van te maken.
Wetenschappelijke naam
Metallura williami | (Delattre & Bourcier, 1846)
Delattre & Bourcier beschreef de soort in 1846 als Trochilus Williami; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Metallura werd in 1847 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Latijn metallum, 'metaal', met Grieks oura, 'staart', naar de metaalglanzende staart. De soortnaam eert William Wilson, een in Parijs wonende liefhebber aan wie De Lattre en Bourcier de soort in 1846 opdroegen; hij wordt geïdentificeerd als de Amerikaanse financier William Savory Wilson. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit bij Popayán, Colombia.